from genesis to revelation

Het wordt bijna een serie. Mijn dagelijkse fietsritjes. Deze avond zat ik in de spits tussen allemaal studenten van de Hogeschool. Alleen meiskes waren op weg naar het station. De gasten moesten overblijven ofzo? Die meiskes zagen er even, neen, nog dommer uit dan het achterste van een koe. Ze deden allemaal nog nichteriger dan de ergste jeanetten ter wereld. In groepjes van 4 tot wel 7 reden ze naast elkaar. Een file met auto’s er achteraan. Ik daarachter auto’s voorbij stekend! Toen ik al die auto’s links voorbij had gefietst moest ik bellen om die zurkeltrutten er op attent te maken dat ik goesting had om snel thuis te zijn. Waarschijnlijk hadden ze die verkeersles nog niet gehad. Het peloton bleef maar in een enorme waaier rijden. Via een parkeerstrookje lukte het me dan uiteindelijk. Even verder fietsten twee meiskes mij bijna omver. Ik kwam pertank van rechts hé. Dat hoofdstuk is waarschijnlijk voor de cursus van volgend jaar. Aan het station weer van hetzelfde. Ditmaal waren het wandelende exemplaren die nog nooit een fietspad hadden gezien. En zo kan ik nog ontelbare voorvalletjes uit mijn verteldoos halen.
Tjah, bij het nalezen van vorige woorden moet ik me wel beginnen inhouden. Straks wordt dit nog de vrouwonvriendelijkste weblog van het land en omstreken. Begrijp me niet verkeerd. ‘t Is waarschijnlijk een toeval dat al deze betrokkenen nogal meisjesachtig eruit zagen. En trouwens, als we bejaard zijn, worden we allemaal gelijk. Dan zien we tijdens het autorijden alleen maar wat recht voor ons gebeurt en rijden we altijd en overal zestig per uur en geven we gas bij het aanzetten alsof we in tien seconden aan tweehonderd per uur zullen rijden.