from genesis to revelation

Na twee jaar was het hoogtijd dat mijn pc’tje eens terug geïnstalleerd werd. Eigenlijk moet je dat ieder jaar doen. Ik zag het gewoon niet zitten. Een hele avond back ups maken van je bestanden. Alles er af zwieren. Dan Windows installeren. Ook nog eens een deel Officeprogramma’s. Het moest gewoon gebeuren. Het ding was nogal traag geworden en liep af en toe vast.
Gisteren begonnen en eigenlijk viel dit aanvankelijk mee. De back up duurde een uur. Het installeren van Windows en zijn zuster Office elk een kwartier. Waar is de tijd dat je naar mijn gevoel duizenden diskettes moest wisselen en een hele avond zoet achter je pc zat? Toen ik dacht van, ahja, nu moeten er nog een paar updates komen, verscheen het updatelogo al op mijn taakbalk. Zo’n slordige 113 updates lagen in het verschiet! Miljaar. Dus toch een avondje pc zitten. Dan moesten nog de Windows Live programma’s geïnstalleerd worden. En de antivirus. Ik ben de tel kwijt hoeveel keer Windows is heropgestart. Onnoemelijk veel. De harde schijf is nu ruim 28 gigabyte bezaaid met programma’s. Er staat welgeteld al één document opgeslagen. Vroeger had je niet eens een harde schijf van x keer gigabyte op je pc. Maar toen zaten we ook nog niet te klooien met muziek, video’s, (grote) spelletjes en foto’s. Waar is de tijd van Windows 3.11. En je het prachtig vond dat je 20 lettertypes in Word had. En je zo’n foeilelijk prentje in je eindwerk kon plaatsen. En het prachtige commando DIR! Och nostalgie. Ik zou een I love the ‘90s berichtje over kunnen maken…