Stel. Je hebt een iet of wat vervallen kasteel met mooie tuinen rond. Wat doe je dan? In Alton Towers zetten ze er achtbanen rond. Liefst van die spectaculaire. Nu vind ik dat zo erg niet. Het plaatje klopt alleen niet zo goed. De verwachtingen klopten gewoon niet. Je denkt dat je een idyllisch park gaat bezoeken zoals de Efteling. En dat valt tegen. Dat is dan ook het enige. Want zoals gezegd, de achtbanen en attracties waren super. Je moet je gewoon een Rollercoaster Tycoonpark bij voorstellen.
Het eten is anders geregeld dan de themaparken die wij hier in Europa kennen. Geen imitatiefastfood, maar het echte. Burger Kings en Kentucky Fried Chickens waren weeldig tussen de attracties geplant. Omdat we toch op een half Amerikaans eiland zaten, wilden we het eens op die manier doen. ‘s Middags hadden we ontzettend grote honger en bestelden we gewoon de grootste hamburger die ze hadden. Miljaar! Dat ding was gigantisch. Je kan dat gewoonweg niet fatsoenlijk naar binnen werken. Foto’s van dit karwei hebben we helaas niet wegens te vette vingers die ik mijn fototoestel niet wou aandoen.
In de namiddag was het tussen het coastergeweld terrasjestijd. Een frisse Stella Artois bestelden we… enen zonder schuim. Het smaakte alsof die pint al een uur aan de toog op ons stond te wachten. Hadden ze nu eens fatsoenlijk bier, verkloten ze het. Damn. Ajah, we deden ook aan illegaliteit. Je moet 25 jaar zijn om in Alton Towers een pint te drinken. Mijnen Hollander is dat pas volgende week. We hadden in de bak kunnen zitten.
Deze avond wilden we dan iets normaals eten. Een salade of iets in die trant. Blijkt dat daar uitgestorven te zijn. Of je moet groenten tussen je hamburger plukken. Omdat de keuze zo beperkt was en we eigenlijk de plaatselijke culinaire gewoonten wilden proeven was het tijd voor een primeur: Kentucky Fried Chicken. Alle menu’s gebaseerd op kip in het frietvet. Wij bestelden een simpel Spicy Caesar Roller. Kipnuggets gedraaid in een tortilla met er tussen wat salade in een vettige saus gedrenkt. Wij durven niet meer op de weegschaal staan als we volgende zondag thuis komen….
 |
 |
 |
 |
Een dagje pretpark en alleen over het eten en drinken schrijven… Ik kon ook over de laatste twee uur in de regen leuteren maar ik wil de weergoden niet tarten. Hopelijk is er morgen wat ander weer dan Engels weer. Nu goed. Vanavond zitten we in Banbury op een vijftiental mijl van Oxford dat we morgen bezoeken.
Net heb ik de hotelbrochure doorgenomen. SLIK. Het hotel staat er al een paar eeuwen en er bezit sinds de 17de eeuw een huisspook. Een of andere priester die dood neerviel tijdens een bijeenkomst van een katholieke sekte dwaalt nog door het hotel. Leuk. Hopelijk halen we morgen.
