Nog één dag. Dan kan ik terug mijn studieboeken archiveren. Terug naar het normale leven zonder koude oorlogen of Belgische koningen die iets proberen uit te spoken. Mijn studiepauzes zijn echter doordrongen van wat er in mijn cursus politieke geschiedenis staat. Ik kan gewoon niet even die teksten loslaten…
Af en toe komen de twee katten in oorlog met elkaar. Psychologische oorlogsvoering is hun niet vreemd. Soms mondt die koude oorlog uit in een felle strijd. Plukken haar vliegen dan in het rond. Ontwapeningsakkoorden zijn broodnodig, maar zolang de baas in huis nog niet is uitgemaakt vrees ik dat deze huisoorlog nog een tijd zal duren.
Het landbouwbeleid heb ik een boost gegeven. De communisten bakten er niks van en maakten alleen maar rakketten. De zware industrie van afwassen en strijken heb ik maar gelaten voor wat het is. Alleen ploegen, zaaien, oogsten, melken, eieren scharrelen,… doe ik nog. Een mens moet zijn pauzes toch opvullen met nuttige dingen hé!
Cultuur was bij de communisten nogal onderhevig aan onderdrukking. Daarom lees ik ter compensatie hopen andere weblogs, fora’s en speel ik hier de pannen van het dak op mijn twee instrumenten. Jah, zelfs mijn trompetje heeft eens het daglicht gezien na maanden in de kast te staan. Er moest behoorlijk wat olie aan te pas komen om het beestje weer speelbaar te maken.
Bureaucratie deed de economie vastlopen in de communistische staten. Daarom heb ik eens mijn persoonlijke administratie op orde gestoken. De digitale versie weliswaar. De papieren slingeren evenwel nog door het huis. Hopelijk raak ik door dit examen zodat ik daaraan werk kan maken in de volgende studieperiode. Waar pauzes goed voor zijn hé.
Morgen dus… Ik heb geen goesting om die stof op het examen nog eens door te nemen. ‘k Ben het beu. Nog even doorbijten… zoals ik op mijn nagels deed de laatste dagen heheh.
Had dit weblogje eerder gechreven, het had mij 4 jaar studie (politieke geschiedenis) bespaard!