Componist: Joseph Haydn
Uitvoerder: Wynton Marsalis
Kijk en luister op youtube.
Vroeger, en dat is ongeveer 12 jaar geleden kon ik dit stuk nog spelen. Nu krijg ik na 5 noten blazen geen klank meer uit mijn trompet. Best zielig vind ik. Alhoewel ik geen pogingen onderneem om mijn instrument eens uit de kast te halen. Misschien over een paar jaar als ik mijn trombone wat beheers…
Waar ik allemaal mee bezig ben dezer dagen? Wel in de eerste plaats zit ik in een geweldige swung met mijn trombonelessen. Iedere dag blazen tegen de sterren op en die metronoom altijd rapper en rapper zetten. Verder probeer ik deze weblog met wat vers leesvoer te voorzien. Ook al is het eens een saai dingske zoals dit hier. Ondertussen ben ik mijn database voor het werk aan het updaten. Ik werk al 8 jaar aan dat ding en het raakt precies nooit af. Het belangrijkste zou mijn boeken van Geschiedenis moeten zijn voor het nakend examen eind oktober. Zou moeten zijn… En ondertussen heb ik tijd te kort om mijn slaap in te halen en even uit te zieken. Ajah, morgen heb ik les digitale vormgeving terwijl ik ook naar een etentje ga. Even over en weer crossen tussen de bestelling en het eetmoment door?
Het is algemeen bekend dat West-Vlamingen nogal norse mensen zijn. Ligt het aan de zeelucht die hier altijd binnen waait? Ik weet het niet. Verhalen van andere Vlamingen en vooral mijnen Ollander die het moeilijk hebben om hier te werken of te leven, zijn schering en inslag. Meestal heb ik daar als Westvlaming zelf geen last van… tot vandaag…
Toen ik in een verdwaalde Spar in de Westhoek een belegd broodje met daarop paté met zongedroogde tomaten bestelde en alleen sla als toevoegsel keek de dienstdoende bakkerin mij raar aan en vroeg me:
Saloa en paté gelijk wider in’t Westvloams zeggn?
Ik stamelde een ja en ze was weg achter de schermen om dat broodjesgeval in elkaar te flanzen. Ik had blijkbaar in het Algemeen Beskaafd Nederlands besteld. Was dat nu zo’n affaire? En trouwens, hoe moet je paté met zongedroogde tomaten in het Westvlaams gaan vertalen terwijl je het van het bordje afleest? Langs de andere kant is het wel leuk om te horen dat mijn Nederlands dan weer met minder Westvlaamse tongval wordt uitgesproken. Al geloof ik daar zelf niet veel van. De g spreek ik nog altijd uit als h en de h, euhm als h. Enfin, ik wilde er geen spel van maken en toen we ons gezamenlijk naar de kassa begaven zei ze me dat het ietsje duurder was wegens ietsje meer paté gebruikt dan normaal. Waar hadden we dat nog gehoord? Juist, hier. Nu goed. De volgende keer ga ik wel mijn broodje met paté ergens anders halen. ‘t Is toch raar dat Westvlamingen anders moeten zijn als ze (denken) iemand anders voor zich (te) hebben.
Hm, of zou ik de volgende keer teruggaan en een broodje kroket vragen? *grin*
Deze middag gehoord op radio 1: Bruhhe is er als de kippen bij wanneer het gaat om de klimaatveranderingen. Binnen 60 jaar is Bruhhe dan ook gezonken in de zee. Burgemeester Moenaert deed er nogal laconiek over en zei dat Bruhhe nu al aan de zee ligt, wijzend naar Zeebruhhe. Een frietkotuitbater zag zijn stulpje al aan het strand staan. De mens van het concertgebouw wou wel concerten op ‘t Zand geven verwijzend naar de naam van het plein. Ook enkele studenten kwamen aan het woord. Op de vraag of ze iets doen aan het klimaat kwam het antwoord: “ik sorteer hoor”. ‘t Zal vonken geven dat gesorteer. Trouwens, zouden we niet beter stoppen met die PMDzakken vol te steken? Gewoon dumpen in de vuilzak en die massaal op vuilnisbelten gaan droppen. Creëren we onze dijken om die zee tegen te houden! ‘t Is een goedkope oplossing om al ons vuil kwijt te raken hé. Tegen dat die politici in gang gaan schieten is de zee toch al tot Zeegent gekomen.
Nu ik randstadsmens ben geworden en in Assebroek woon met een laaggelegen moeras van meer dan 100 ha achter mijn deur denk ik dat ik best al een appartement in Hent ga aanschaffen. Of zal het toch Londen worden?
Deze morgen was er al een kleine verandering in het dagelijkse patroon van naar het werk gaan. Ik moest begod met mijn licht aan fietsen. Leve de zomer. Gelukkig is hij er al terug binnen negen maanden! Nog een verandering was de voorspelde lichte motregen die ons af en toe ging teisteren. Man, dat was pas een langgerekte bui. Heel de morgen buiten gelopen met natte kleren tot gevolg. Het sop lekte uit mijn gat (vergeef me de uitdrukking, ‘t is iets plaatselijks van de streek, euhm het dorp, neen straat, of pak maar het huis waar ik vandaan kom). Toen ik eenmaal droog was mocht ik terug door de regen naar huis fietsen. Op iedere verwarming ligt een kledingstuk te drogen waarmee ik de volgende verandering aankondig. De verwarming die voor de eerste keer aan het draaien is. Daarvoor moest ik eerst op tien knoppen duwen en draaien. ‘t Is een primeur in onze nieuwe huis. In het vorige was er één draaiknop waarmee dat beestje aangezet kon worden. Hier moet je eerst gestudeerd hebben. Enfin, ik heb em aan de praat gekregen maar ga toch eens de handleiding van de zolder moeten halen. Feit is dat het hier direct heel warm wordt en de warmte blijft hangen! Het vorige huis was een zeef en als dat beestje daar vijf minuten stilviel was het direct merkbaar. Nog een kleine verandering was het douchegedrag. Wat doet dat deugd om na een koude dag je daaraan te verwarmen. Vorige week moest ik eerst 5 minuten mezelf spoelen om al het stof uit, euhm van mijn lichaam te krijgen.
Waar gaat dit bericht nu eigenlijk over? Lol. Straks kom ik nog op een niveau van “Liefste dagboek. Vandaag ben ik veel tegengekomen.”
Heb ik echt zo’n klein hoofd?
 |
| Ergens aan St Paul’s cathedral in Londen een paar weekenden geleden. |
Het besef kwam er toen ik deze morgen de Brusselse Metro uitwandelde met een zuigkoffie in de hand. Je kent het wel. De koffie in een kartonnen bekertje met plastieken dekseltje inclusief gat waaruit je je veel te hete koffie moet uitzuigen. Dat zuigen heb ik pas een maand geleden geleerd. Ervoor liet ik het gewoon lopen zodat het in de kortste keren aan het lekken was.
Het besef dus, omdat ik altijd in Sex and the City die madammen met zo’n koffie zie rondhuppelen in New York. En daar zit em de hersenkronkel. Ik denk dat ik nog wel eens zou kunnen aarden in zo’n grote stad. Misschien omdat ik in een dorp als Bruhhe woon en niks gewoon ben. Maar pak nu eens Londen. Veel te duur, ik weet het. Maar stel. Je zit daar in het centrum met alles aan je voeten. Je pakt een metrostelletje en je zit aan de andere kant van de stad. Alle musea en theaters binnen handbereik. Leuk met je laptopje werken in een Starbucks lol. Leuke mensen om je heen. ‘k Heb nood aan een persoonlijke culturele revolutie. Misschien is dat het wel. En het platteland waar ik iedere dat vertoef? Ik weet niet of ik het zo veel zou missen. Denk ik.
LEESVOER
