Jah, dat ben ik. Echt! ‘t Zit waarschijnlijk tussen mijn twee (grote) oren. Ik heb het over fietsen en meer bepaald fietsen in het donker. Al weken zit ik met de daver op het lijf. Ik zie van alles om me heen die kan verkeerd lopen. Niet oplettende automobilisten die me omver kunnen maaien. Of van die nooit om zich heen kijkende wandelaars die het plots in hun hoofd halen de straat over te steken. En met de winterse gladheid is het helemaal een ramp. Is het dat ongeluk van vorig jaar die in mijn kop speelt? Of word ik gewoon oud en (veel te) voorzichtig? ‘t Is om er mottig van te worden. Ik verlang gewoon naar een leuk fietsritje als vanouds. Zucht.




Ik gok op je accident.
PS Grote oren?
Ge moet er zaterdag maar eens op letten. Op die oren hé!