D1 | Syange naar Tal

Vreemd genoeg sliep ik gisterennacht in terwijl het schoolfeest verderop nog aan de gang was. Dood op van de rit hier naartoe. We staan op en maken kennis met de eerste typische morgen in de bergen. Slaapgerief wegproppen, wandelkostuum in springen en tanden poesten. Bij dat laatste staan we tussen de andere reizigers van de lodge, buiten aan een lavabo waar het water rechtstreeks uit een bergbeekje wordt getapt. Ik ben er zo eentje die geen water in zijn gezicht spettert omdat het te koud is. Ik ga dat ook de hele reis volhouden. Het is fris maar de zon piept al over de hoogste toppen van de heuvels. Het beloofd een stralende dag te worden. We trekken naar de eetzaal voor het ontbijt. Hier maak ik kennis met Tibitan Bread. Met twee van die dingen en nog een omelet erachteraan kon ik er die voormiddag gerust tegen.

Tibitan Bread (foto: https://www.flickr.com/photos/lilyinnepal/)

Men spreekt hier nog van heuvels. Ze zijn amper 3.000 à 4.000 meter hoog. Vreemd genoeg zien we nergens sneeuwtoppen, terwijl we op dit moment in een vallei wandelen met bergen van meer dan 7.000 meter rondom ons. Het zicht is gewoon geblokkeerd door de steile hellingen en heuvels ervoor. Als ik tegen onze gids zeg dat we in enkele Belgische heuvels van 150 meter hebben geoefend kan hij zijn lacht niet inhouden :-D.

Voor we echt aan onze tocht beginnen, klimmen we eerst naar de naastliggende Syange Waterfall. De waterval voedt via een grote metalen buis de plaatselijke elektriciteitsgenerator. We zijn verwonderd van deze schone waterval. Op dat moment beseffen we niet hoeveel we er de komende dagen nog zullen tegenkomen…

De ingang naar de Sange Waterfall (111 m), met een plaatselijk winkeltje met plastieken komen en bussen.

Als ik een andere oefensessie vernoem nabij de bekendste watervallen van België, de notabene kunstmatig gevormde watervallen van Coo met hun slordige 15 meter hoogteverschil schieten we terug in de lacht :-D.

Dan beginnen we voor echt. Waterzak gevuld, rugzak op de schouders. We nemen de jeeproute omdat er op dit eerste stuk geen alternatief wandelpad is. Hier leren we dat onze buff ook het stof in onze mond en neus kan tegenhouden telkens er een jeep of brommer passeert.

Het eerste dorpje Jagat maken we kennis met de plaatselijke bevolking. Het is de eerste dag van het Tiharfestival, een vijf dagen durend festival van de Hindoes. Vandaag wordt de kraai vereerd. In het dorpje stonden kinderen klaar met een schaal met bloemen waar we geld konden doneren. In ruil kregen we een bloem voor geluk en voorspoed.


Tihar is het op een na grootste Nepalese festival na Dashain. Het wordt van groot belang geacht omdat het niet alleen de mens en de goden een bijdrage levert, maar ook aan de dieren zoals kraaien, koeien en honden die een intieme relatie met de mens onderhouden. Mensen maken patronen op de vloer van woonkamers of binnenplaatsen met behulp van materialen zoals gekleurde rijst, droge bloem, gekleurd zand of bloembladen buiten hun huis, wat bedoeld is als een heilig ontvangstgebied voor de Goden en Godinnen van het Hindoeïsme.
Kraaien en raven worden aanbeden door aanbiedingen van snoep en gerechten op het dak van huizen. Het krassen van kraaien en raven symboliseert verdriet en verdriet in het hindoeïsme, dus toegewijden bieden kraaien en raven voedsel om verdriet en dood in hun huizen te voorkomen.

D-71 | Tweede hoogtestage

Na ons avontuur in Engeland was het tijd voor een tweede hoogtestage: De streek in Heuvelland.

Aan de hand van de wandelknooppunten probeerde ik zoveel mogelijk hoogtemeters te bekomen. Op en af op de flanken van de Zwarte en Rode Berg met als hoogtepunt een slordige 142 m! Geen enkel moment zijn we kortademig geweest. Maar misschien moeten we toch iets hogere oorden zoeken om te oefenen…

D-86 | Eerste hoogtestage in Engeland

Hoogteziekte zijn een verzameling ziekteverschijnselen die kan optreden als een persoon zich te snel naar grote hoogtes verplaatst… Aangezien we in Nepal boven de 5.000 meter wilden wandelen was het de hoogste tijd voor een eerste test. Op 86 dagen voor de start van onze trektocht trokken we naar Engeland. Wij lieten ons lanceren naar een hoogte van maar liefst 62,5 m in 1,9 seconden!

De eerste poging leek alvast gelukt. We hadden geen last van hoogteziekte. Na analyse waarschijnlijk omdat we te veel op snelheid hadden geoefend en niet echt op hoogte… Vermoedelijk waren we ook redelijk geacclimatiseerd aan rollercoasters. Na deze oefening hadden we dus nood aan meer training op grotere hoogte.

Stealth is een stalen achtbaan gelegen in Thorpe Park in Surrey, Engeland. Gebouwd en ontworpen door het Zwitserse Intamin voor £ 12 miljoen. Deze accelerator-coaster werd in 2006 geopend. Rijders bereiken een maximale hoogte van 62,5 meter en accelereren van 0 tot 130 km/h in 1,9 seconden.

D-268 | Van droom tot werkelijkheid

Gent, 11 februari 2018 – Fiets en wandelbeurs editie 2018.

Hier, in Flanders Expo, veranderde het idee Annapurna Circuit in planning Annapurna Circuit. Het is hier dat we een eerste keer een grote rugzak hebben getest, gehoord van het bestaan van een bergverzekering en hoe je op trektocht gaat in Nepal.

TIP! Wie droomt van een wandelvakantie en op internet de bomen door het bos niet vindt kan ik de fiets- en wandelbeurs aanbevelen. Wij hebben via een lezing heel veel informatie gekregen over deze specifieke trektocht. Achteraf was er persoonlijk contact op een wandelinfomarkt waar we ook praktische vragen konden stellen: is de trektocht niet te zwaar? Waar kunnen we onderweg logeren? Wat moeten we meenemen in onze rugzak? Welke gevaren zijn er? Hebben we een gids nodig? Hoeveel tijd moeten we uittrekken? Hoe zit het met hoogteziekte? Welke conditie moeten we hebben?

Het programma van de jaarlijkse beurs is te vinden op: www.fietsenwandelbeurs.be

Op de fiets- en wandelbeurs werden we zelfs op foto gezet. Ik kocht op dat moment de nieuwe uitgave van de GR 5A (wandelronde van Vlaanderen)… waar ik uiteindelijk in 2018 amper 20 kilometer van gewandeld heb.