Hoofdstuk 4.2 – Bijzondere bestemmingen

Reisfoto #52 Gelukkig Kerstmis!

In 2012 waren wij dolgelukkig in Europa*Park. Het was pertank een zeer leuk uitje! Desalniettemin een zeer vrolijk Kerstmis gewenst van onzentwege!

Reisfoto #5 – Okselbroeken

Ergens in de zomer van 1990 reden we met het gezin naar Bretagne, niet zo ver van de Saint-Mont-Michel (uitgesproken volgens de plaatselijke Nederlanders). Wat ik nog niet begrijp is dat niemand mij toen waarschuwde dat mijn broek nogal tot onder mijn oksels was opgetrokken. En dat de hele reis door! Consequent was de mode wel in die tijd.

Reisfoto #4 – Legoots

De eerste keer Denemarken was in juli 2012. Op de planning stonden 6 pretparken; we reisden samen met een groep uitgelaten coasterfans. Het viel ons op hoe noordelijker wij kwamen hoe schoner de jongens werden. We zijn zelf tot in het noordelijkste puntje van Denemarken gereden. De waarneming bleef gestand houden. Wij gingen lustig zwemmen in openluchtzwemparadijzen bij temperaturen waar wij in België bijna onze boy zouden aantrekken. Dat in Scandinavië iedereen zich eenvoudigweg in gezamenlijke ruimtes verkleden waren we niet zo gewend. Nu was er daar veel in overvloed te zien, erg was dat niet. Enfin, ik ben hier serieus gaan afwijken nog voor ik begonnen ben.

Toen we terug zuidwaarts reden kwamen we ander speelgoed tegen. Legoland Billund is het eerste Legoland dat ooit gebouwd werd. Het pretpark bevindt zich naast de heilige grond waar de Legofabrieken de legendarische steentjes produceren. Wij waren op het einde van de dag zo enthousiast in onze jeugd wedergeboren dat wij de Legowinkel geplunderd hebben. Een kapitaal aan dozen werd uit de rekken gesleurd. Zo startte ook mijn tweede Legojeugd. Ik kocht daar de Volkswagenbus (hippieversie) en R2-D2 (de bekende robot uit Star Wars).


Foto in Legoland Billund genomen door Rudy Vanobbergen, juli 2012

Reisfoto #3 – Wapperen

Mijn lief en ik hebben elkaar ontdekt in een pretpark. Dat was niet zo geheel toevallig. We doen dat vaker, een pretparkbezoek. Gemiddeld zo’n 30 keer per jaar. Dat klinkt overdreven, maar ik rond voor de aardigheid naar beneden af zodat we iets minder als marginaal versleten worden. We waren toen lid van een rollercoasterclub en zijn daar ondertussen vaste meubelstukken geworden. Ja, dat bestaat echt! Een club die de wereld afschuimt op zoek naar achtbaangeweld. Op een hete zomerdag in 2013 belandden wij zomaar in het achtbaanmekka Cedar Point (Ohio).

Het park ligt op een schiereiland in het Lake Erie. Al van mijlen ver zie je de supports en coastertracks opdoemen uit het meer. Midden op het eiland staat Top Thrill Dragster. Toen hij gebouwd werd in het gezegende jaar 2003, was het de hoogste rollercoaster ter wereld. Vandaag is hij nog altijd nummer twee. Het was jaren geleden dat ik nog eens een beetje gespannen was om een baan te doen. Je raakt dat gewoon om een meter of vijfenzeventig naar beneden te knallen of uit je stoeltje geworpen te worden aan honderd kilometer per uur. Dit is een toch wel een ander kaliber…

Bij Top Thrill Dragster word je horizontaal gelanceerd aan 198 kilometer per uur in 3,8 seconden tot je kaken gaan wapperen in de wind! Daarna scheer je loodrecht naar een hoogte van 128 m. Daar aangekomen vlieg je uit je stoel door de negatieve g-krachten. Het uitzicht is heel even schitterend  maar  je dondert al vlug spiraalgewijs naar beneden terwijl je heupbeugeltje voorkomt dat je uit het karretje geslingerd wordt. Een paar tellen later zoef je de remmen in en giert de adrenaline in je lijf. Zalig! ’s Avonds is er een extra dimensie in de vorm van muggen die aan bijna 200 kilometer per uur in je gezicht ontploffen!

Volleerde coasterrijders als we zijn, steken wij graag onze handen in de lucht ginder boven om nog wat meer het effect te krijgen van de airtime (zweeftijd). Gelijk een blad sla in een slazwierder. Vorig jaar deden we de hoogste coaster van de wereld. Kingda Ka in SixFlags Great Adventure (New York) is het tweelingbroertje van Top Thrill Dragster. In 3,5 seconden vlieg je aan een snelheid van 206 kilometer per uur richting  139 meter. En toch kan deze versie niet tippen aan Top Thrill Dragster. Schouderbeugels in plaats van heupbeugels en een veel kleinere airtime doen je minder zweven daar boven. Je hoeft niet de grootste te zijn om de beste te zijn!

Het officiële filmpje:


Links: rollercoasterfriends.com, www.cedarpoint.com

Reisfoto #2 – Mississippipi

Toen wij in juni 2013 ergens in Minneapolis na een terrasje (waar wij een paar flessen Californische wijn soldaat hadden gemaakt) flaneerden aan de oevers van de Mississippi moesten we gewoon gaan. Op het moment nooit stil gestaan dat den Amerikaanse Police iets minder zou lachen dan wij toen. Gelukkig waren ze niet in de buurt. Anders mocht Buitenlandse Zaken ons misschien komen halen uit de Guantanamogevangenis.

Reisfotochallenge 2016 + Reisfoto #1

Wij reizen er nogal op los. Vaak neem ik tal van digitale foto’s die op een gegeven moment op mijn harde schijf landen. Dan staan ze daar. Te wachten op mijn reeds uitgestorven nageslacht of op een buitenaardse archeoloog die ze binnen 150 jaar zal opgraven omdat wij intussen met aardbol en al vergaan zijn. Weliswaar help ik dat ruimtewezen door het verwijderen van alle mislukte exemplaren. Ze staan overigens allemaal mooi gesorteerd onder de letter f). Van foto’s.

Ik wou al langer iets doen met mijn foto’s. Ik zat echter een hele poos te broeden op een ei die niet kwam. Reisverslagen schrijven heb ik overwogen, maar er zijn mensen die dat zot veel beter kunnen. Er kruipt daar trouwens zoveel tijd in dat het snel zou leiden tot een nest ongeboren kuikens. Tot een jong vandaag plotsklaps op mijn scherm kwam gekwakt: https://thomaspannenkoek.wordpress.com/2016/01/02/nieuwe-jaaruitdaging-2016/.

Ik doop het beestje dan ook gewoon Reisfotochallenge 2016. Een gegeven kuiken moet je uiteraard niet in zijn snavel kijken. Het concept is simpel: neem ‘geblinddoekt’ een random foto uit je reisarchief, denk kort na waarom je die hebt genomen, post de foto en laat je verhaal of fantasie de vrije loop.

En zo reis ik gewoon af met de eerste:

Reisfoto #1

Op het einde van vorig jaar stapten we op het vliegtuig richting Kopenhagen. Ik moet altijd serieus nadenken hoe je dat schrijft. Kopengagen wil ik er altijd van maken. Op zijn West-Vlaams. De duikboot op de foto was eigenlijk van de bestemming die naast de onze vertrok. Mijn lief vroeg tijdens het instappen of ik de naam van het afgebeelde Kuifje-album kende. Ik moest er niet eens naar raden. Ik had geen flauw benul. De schat van Scharlaken Rackham verklapte hij dan maar. Het zei me niets, hoewel de afbeelding wel ergens in mijn hoofd was geklasseerd. Ik kende wel De schat van Beersel probeerde ik nog. Inmiddels liggen alle Kuifje-albums in onze boekenkast.

Tijdens de vlucht vroeg iemand wat zoal de specialiteiten waren in de Deense keuken. “Smørrebrød” antwoordde een kenner. Niemand buiten hem wist wat het nu precies was. Zijn deskundig en bondig antwoord was: “een boterham met beleg”. Ja, dat hadden we niet in België. Dat beleg bestond overigens niet uit een simpel schelletje hesp of plak paté, maar waren werkelijk kunstwerkjes mochten we enkele dagen later proeven. De boterham was roggebrood. Van dat brood kun je trouwens makkelijk van naar euh sneetjes snijden.