Klassiek geshopt

Mijn eigenste ik van een paar jaar geleden zal dit niet geloven en gaat fronsen met alleen zijn linker oog als hij het volgende zinnetje gaat lezen: Ik ga graag winkelen! Vooral als het om kleding voor mezelf gaat. Meestal weet ik ook op voorhand al wat ik wil. Niet in detail, doch in een bepaalde richting. Echter heb ik een enorme hekel aan klassieke kleding om bijvoorbeeld op het werk te dragen. Ik noem het CD&V-kleren. Je kent het wel, het dragen van een sullig hemdje waarvan alleen het kraagje zichtbaar is door daar over een fel kleurig pulleken te dragen. Daaronder een broek met veel te wijde pijpen in afschuwelijke kleuren. Erg hip vind ik dat allemaal niet. Over schoenen zal ik maar zwijgen. Ik draag altijd sneakers. Ik wil absoluut niet ouder lijken dan mijn eigenste leeftijd en moet altijd gniffelen als ik leeftijdgenoten zie die er minder goed bewaard uitzien dan mijn spiegelbeeld. Niet dat ik perse de hipster uithang. Toch krijg ik de kriebels van de nieuwe trend dat alles er maar gewoon en normaal moet uitzien. Ik heb het niet zo op gewoon. Dat klinkt zo braaf.
Nu moet ik bekennen dat ik laatst een dikke wollen boi* heb gekocht met winterse motiefjes. Zoals vroeger, toen die gebreid werd voor mijn zevende verjaardag en ik een paar jaar later niet meer durfde aandoen wegens imagoproblemen op school. Ik vind die ouderwetse boi zelfs cool! Ik krijg daar allemaal leuke commentaar op ook nog. Nu is een deel van mijn verstand blijkbaar het noorden kwijt en worden er signalen gestuurd dat het wel es tijd wordt om wat klassieker of zakelijker gekleed op het werk te verschijnen. Het andere deel van mijn hersenen gruwelt bij de gedachte om voor zo’n mottige kledij tijd te spenderen in diverse kledingwinkels waar alleen maar kerkelijke gezinnen naartoe gaan. Nu ontdekte ik een maand geleden reclame op de tijdlijn van Facebook waarbij allebei mijn hersenhelften mee konden omgaan: www.outfittery.be.
Ik hoefde helemaal niet uit mijn zetel te kruipen om te shoppen! Ik moest alleen een vragenlijst over stijl en kledingmaten beantwoorden en een telefoontje plegen met mijn style-expert, waarna hij lustig een box zou samenstellen en opsturen. Ophalen bij de post, passen, eventueel terugsturen, betalen en klaar is kees!
Ik heb de box vandaag ontvangen. Ik kreeg mij daar een outfit die ik van zijn leven nooit zelf zou kopen! Inclusief fel of kakigekleurde truitjes. En echte schoenen! Mijn verstand is volledig in ontkenning gegaan want ik ga die dingen waarlijk houden. Benieuwd naar de reacties op het werk. Als ik ze nog ga durven aandoen.

*Uit het woordenboek West-Vlaams voor behinners: boi = trui

2 reacties

Wil je iets vertellen?