Reisfotochallenge 2016 + Reisfoto #1

Wij reizen er nogal op los. Vaak neem ik tal van digitale foto’s die op een gegeven moment op mijn harde schijf landen. Dan staan ze daar. Te wachten op mijn reeds uitgestorven nageslacht of op een buitenaardse archeoloog die ze binnen 150 jaar zal opgraven omdat wij intussen met aardbol en al vergaan zijn. Weliswaar help ik dat ruimtewezen door het verwijderen van alle mislukte exemplaren. Ze staan overigens allemaal mooi gesorteerd onder de letter f). Van foto’s.

Ik wou al langer iets doen met mijn foto’s. Ik zat echter een hele poos te broeden op een ei die niet kwam. Reisverslagen schrijven heb ik overwogen, maar er zijn mensen die dat zot veel beter kunnen. Er kruipt daar trouwens zoveel tijd in dat het snel zou leiden tot een nest ongeboren kuikens. Tot een jong vandaag plotsklaps op mijn scherm kwam gekwakt: https://thomaspannenkoek.wordpress.com/2016/01/02/nieuwe-jaaruitdaging-2016/.

Ik doop het beestje dan ook gewoon Reisfotochallenge 2016. Een gegeven kuiken moet je uiteraard niet in zijn snavel kijken. Het concept is simpel: neem ‘geblinddoekt’ een random foto uit je reisarchief, denk kort na waarom je die hebt genomen, post de foto en laat je verhaal of fantasie de vrije loop.

En zo reis ik gewoon af met de eerste:

Reisfoto #1

Op het einde van vorig jaar stapten we op het vliegtuig richting Kopenhagen. Ik moet altijd serieus nadenken hoe je dat schrijft. Kopengagen wil ik er altijd van maken. Op zijn West-Vlaams. De duikboot op de foto was eigenlijk van de bestemming die naast de onze vertrok. Mijn lief vroeg tijdens het instappen of ik de naam van het afgebeelde Kuifje-album kende. Ik moest er niet eens naar raden. Ik had geen flauw benul. De schat van Scharlaken Rackham verklapte hij dan maar. Het zei me niets, hoewel de afbeelding wel ergens in mijn hoofd was geklasseerd. Ik kende wel De schat van Beersel probeerde ik nog. Inmiddels liggen alle Kuifje-albums in onze boekenkast.

Tijdens de vlucht vroeg iemand wat zoal de specialiteiten waren in de Deense keuken. “Smørrebrød” antwoordde een kenner. Niemand buiten hem wist wat het nu precies was. Zijn deskundig en bondig antwoord was: “een boterham met beleg”. Ja, dat hadden we niet in België. Dat beleg bestond overigens niet uit een simpel schelletje hesp of plak paté, maar waren werkelijk kunstwerkjes mochten we enkele dagen later proeven. De boterham was roggebrood. Van dat brood kun je trouwens makkelijk van naar euh sneetjes snijden.

4 reacties

  1. Die smorebrod bestaat ook in Zweden, heb ik jaren geleden mogen meemaken; “Smeugasbeurd” uitgesproken :). Het West-Vlaams van Kopenhagen is Kopenhahen :).
    Mooie invulling en over het algemeen een heel knappe weblog, Peter !!! Een plezier om hier eens rond te struien

Wil je iets vertellen?