Tag: De Strijd der Koningen

#BC16 De strijd der koningen

Knal. Het eerste boek van 2016 heb ik dichtgeklapt en zowaar de eerste uitdaging verpulverd. Deze knuffel bevatte 827 bladzijden.

Ik schrijf geen review over de inhoud van het boek. Ik heb een hekel aan spoilers. Mensen die vinden dat ze iets moeten verklappen geef ik een klap terug! U weze gewaarschuwd ;-) !

De strijd der koningen is het tweede boek in de reeks Het lied van IJs en Vuur van George R.R. Martin. Bij het grote publiek beter gekend van de televisieserie Game Of Thrones. Deze naam verwijst trouwens naar het eerste boek in de reeks. Onvermijdelijk is hier de discussie wat je nu eerst moet doen: het boek lezen of de serie kijken. In dit geval ben ik gewoon begonnen met de televisieserie en was ik niet echt van plan de boeken de lezen. Ik heb hier thuis drie grote fantasyreeksen liggen, samen zo’n slordige zestig boeken. Ik vond dat ik die eerst moest lezen vooraleer aan een nieuwe te beginnen. Dat principe heb ik na het kijken van de eerste drie seizoenen Game Of Thrones overboord gegooid (Wat moet je anders met principes? Maar dat is een andere discussie). Ik had het gevoel dat ik met al die complexe verhaallijnen de bomen door het bos niet meer zag en ofwel de serie moest herkijken of gewoon de boeken lezen. Op een verwaaide dag zag ik de boeken in de bieb naar me lonken en ben er gewoon aan begonnen. De boeken en de serie volgen elkaar. Dat hoeft voor mij niet maar in deze is het wel fijn. Nadeel is natuurlijk dat ik de meeste plotwendingen en verrassingselementen nog weet. Het verhaal is echter zo groots dat dat voor mij boeiend genoeg is. Wie de serie keek weet dat het verhaal enorm gedetailleerd en complex is. In de boeken is dat nog meer. Boek twee zat in die zin makkelijker in elkaar dan het eerste boek waar ik overspoeld werd met informatie. Vaak is het vervolgverhaal nooit dat verfrissende en nieuwe dat het eerste heeft. Ook hier is boek twee gedoemd om in de schaduw van het eerste te staan maar dat is geen punt. Ik wou namelijk weten hoe het verder ging en dat doet het op een uitstekende manier. Ik werd terug ondergedompeld in de wereld Westeros en het was daar zeer aangenaam vertoeven. De personages worden zo fijn uitgewerkt en ontwikkelen zich op een manier dat er sprake is van een haat of liefdegevoel voor ze. Sommige karakters zijn zo gewiekst en achterbaks dat ik zelf die sympathiek vind omwille van elk van hun motieven.

Boek drie staat al op de verlanglijst. En dan erna de eeuwige twijfel of ik eerst de boeken ga verder lezen of toch aan de televisieserie voorrang zal geven. Voor mij is dit tot nu toe de beste fantasyreeks dat ik gelezen heb.


Ook dit jaar doe ik mee aan de Verbeelding Book Challenge.