
En ik altijd maar inzitten dat we niet genoeg eten hebben… We konden achteraf gezien nog 10 man uitnodigen.

En ik altijd maar inzitten dat we niet genoeg eten hebben… We konden achteraf gezien nog 10 man uitnodigen.

Zo, het mag regenen. Feestje gaat gewoon door in onze peloeze.
Album: Let it be
Uitvoerder: The Beatles
Release: 1970
Jawadde. Ik word oud. Maar het komt waarschijnlijk door de zeemzoete trombones. Over het koortje wil ik het niet eens hebben lol. Het nummer was gisteren verdwaald in mijn playlist en staat vandaag op repeat.
Bijna was ik met mijn ontrold darmpje de tuin in gehuppeld op zoek naar verdorde plekken. Bleek de toevallig verdwaalde wolk mij te helpen. Wie ook de aanstichter was van deze verwaaide bui, een dikke merci!
Met trots had ik mijn verdorde peloezeke tot leven gewekt. Avonden aan een stuk gieten en praten tegen de geelbruine sprieten. Warme zomerdagen hadden het groene gazon tot dor hooiland gemaakt.
Bang was ik vorige week. Een week lang geen tijd om mijn groene halmen te besprenkelen met het broodnodige vocht. Zondagnacht om 3 uur thuis gekomen en nog gaan kijken met terraslampen schijnend over mijn miniatuurweiland… Alles zag er fris uit en nodig gekapt. Fijn was het dinsdagavond om de ministengels te kortwieken. Zalig was de geur van fris gemaaid gazon…
Nu ben ik eens aan het denken gegaan. Zou ik dat gazon niet eens omspitten om er een terrasken op te leggen? Of misschien een bonsaibos aanleggen. Lekker koel in de zomer onder de wuivende takken. Ik kan er ook patatten op kweken. Ook al gedacht aan een heuse zwemvijver met bijpassende karpers. Of een kotje bijbouwen zodat het wat lijkt om dat van de buren? Ideeën genoeg hé!

Op het moment dat je denkt dat je de splash overleefd hebt komt er nog een golfje
.
Naar het schijnt is mijn klein anderhalf weekje vakantie morgen niet meer. Voor alle zekerheid heb ik mijn agenda er eens bijgehaald. En inderdaad. Bovenaan de bladzijde staat geen vakantie meer. Spijtig. Nochtans deed ik het graag. ‘s Morgens gaan slapen. ‘s Middags opstaan. Morgen terug naar het oude regime. ‘s Morgens opstaan. ‘s Middags gaan lunchen. En het ergste van al deze aanpassingen is tegen dat ik het gewoon ga worden ik terug vakantie heb. Het leven is echt een strijd.
Met vriendelijke groet,
Een mens die nog in vakantiestemmingen vertoeft (voor diegene die het nog niet door had).