Categorie: Hoofdstuk 4 – Exodus

122514_0934_GelukkigKer1.jpg

Reisfoto #52 Gelukkig Kerstmis!

In 2012 waren wij dolgelukkig in Europa*Park. Het was pertank een zeer leuk uitje! Desalniettemin een zeer vrolijk Kerstmis gewenst van onzentwege!

Zicht op de Afghaanse bergen

De Tokyo Tapes #1

Voor dit schrijfsel gaan we even een paar maand terug in de tijd. We schrijven januari 2016 en dat in mei 2016:

“Laten we een citytrip doen!”
“Wanneer vertrekken we?”
“April, dat is nog een gat in de agenda.”
“Wat denk je van Tokyo?”
“Dat ligt aan de andere kant van de wereld!”
“Het kost ons maar 400 euro, op en neer.”
“Daar kunnen we niet voor sukkelen.”

Een week later was alles geregeld. Japan stond helemaal bovenaan de lijst van bestemmingen te prijken die ik wilde doen. Na onze reis staat het daar nog!

Op de planning stond vier dagen stadsbezoek aan Tokyo, een dag in het tempelcomplex in Nikko en een dag naar Mount Fuji en Hakone. De meeste gestelde vraag die we echter kregen was of er daar ook pretparken waren? “Ja,” zei ik altijd, “Maar dat is niet het doel van onze reis. We gaan wel Disneyland bezoeken”. Alsof dat geen pretpark is. “Hebben ze dat daar ook?” was de steevast volgende vraag. Dat we maar liefst vier dagen van ons kostbare leven gingen spenderen in Tokyo Disney durfde ik niet te luid zeggen. Ik wilde niet dat mensen ons nog zotter zouden verklaren.

Wij halverwege naar Brussels Airport, waar we als een van de weinige na de aanslagen van 22 maart de lucht in vlogen.

Wordt vervolgd…

Hiking #2 – Het land van de leisteen

Vorige vrijdag 1 april was het mijn verjaardag en daarom trokken we de Dardennen in alwaar wij de dag erop fris en fruitig een heuse avonturenwandeling begonnen. Zo stond het toch in het boekje dat ik mee had. De wandeling liep grotendeels door bossen ten zuiden van Bertrix en startte in het plaatsje Orgeo. We kwamen voornamelijk niemand tegen behalve een verdwaalde boer, verdwaalde trekstertjes en een verdwaalde rallywagen. De bossen waren gekenmerkt door bosbouw. Daardoor zagen we dennenbomen van allerlei pluimage, groot en klein. Halverwege onze tocht, kwamen we aan de voet van Château des Fées (een oude Romeinse kampplaats op een beboste heuvelrug waar nu feeën wonen), een bende trekstertjes tegen. Deze moderne feeën waren al een uur in de verkeerde richting aan het wandelen, bleek toen ze ons om hulp vroegen. Net op Child Focus gekeken, ze zijn op heden niet vermist.

Na het intermezzo terug in de stilte van de natuur. Echter, wat heuvels later kwamen we terecht in een heuse rallywedstrijd voor oldtimers. Het haar werd bijna van onze benen gereden. Als slotstuk deed de wandeling de oude en gesloten spoorlijn L163A aan. Het eerste deel wordt toeristisch uitgebaat om te wandelen en te fietsen. De spoorlijn moest bij de bouw op enkele plaatsen uitgehakt worden waardoor er indrukwekkende leisteenhellingen ontstonden. Er werden grote kunstwerken gebouwd zoals viaducten, 3 lange tunnels en de imposante brug Pont de la Blanche. We kwamen onderweg nog een verdwaalde rallypiloot tegen die een verkeerde weg had ingeslagen en offroad was gegaan. Hij keek ons nogal beteuterd aan toen hij voor onze neus terugdraaide. Op het einde van de spoorlijn kregen we te maken met omgevallen bomen, dichte begroeiing en beken die langs dit laatste en ongebruikte traject hun weg begonnen te meanderen. We moesten over een afstand van ongeveer 750 meter geregeld over water springen en over bomen klauteren. De natuur was bezig om de ingrepen van de mens te overmeesteren. Een oude tunnel van maar liefst 675 meter kwam in zicht. Door te veel aan slib op de bodem van de tunnel zijn we uit de bedding moeten klauteren om de tunnel over te wandelen in plaats van er door. Een kilometer of twee later konden we terug op de bedding wandelen en eindigden we de terug in Orgeo.

We wandelden uiteindelijk (en hebben er niet om gedaan) exact 1979 meter, mijn geboorte jaar! Wie deze of andere wandelingen wil doen in de Ardennen en omstreken, kan terecht op de website http://www.originelewandelingen.be. Onze wandeling is te vinden op Het land van de Leisteen.

Runkeeper

1990

Reisfoto #5 – Okselbroeken

Ergens in de zomer van 1990 reden we met het gezin naar Bretagne, niet zo ver van de Saint-Mont-Michel (uitgesproken volgens de plaatselijke Nederlanders). Wat ik nog niet begrijp is dat niemand mij toen waarschuwde dat mijn broek nogal tot onder mijn oksels was opgetrokken. En dat de hele reis door! Consequent was de mode wel in die tijd.

Legoland Billund

Reisfoto #4 – Legoots

De eerste keer Denemarken was in juli 2012. Op de planning stonden 6 pretparken; we reisden samen met een groep uitgelaten coasterfans. Het viel ons op hoe noordelijker wij kwamen hoe schoner de jongens werden. We zijn zelf tot in het noordelijkste puntje van Denemarken gereden. De waarneming bleef gestand houden. Wij gingen lustig zwemmen in openluchtzwemparadijzen bij temperaturen waar wij in België bijna onze boy zouden aantrekken. Dat in Scandinavië iedereen zich eenvoudigweg in gezamenlijke ruimtes verkleden waren we niet zo gewend. Nu was er daar veel in overvloed te zien, erg was dat niet. Enfin, ik ben hier serieus gaan afwijken nog voor ik begonnen ben.

Toen we terug zuidwaarts reden kwamen we ander speelgoed tegen. Legoland Billund is het eerste Legoland dat ooit gebouwd werd. Het pretpark bevindt zich naast de heilige grond waar de Legofabrieken de legendarische steentjes produceren. Wij waren op het einde van de dag zo enthousiast in onze jeugd wedergeboren dat wij de Legowinkel geplunderd hebben. Een kapitaal aan dozen werd uit de rekken gesleurd. Zo startte ook mijn tweede Legojeugd. Ik kocht daar de Volkswagenbus (hippieversie) en R2-D2 (de bekende robot uit Star Wars).


Foto in Legoland Billund genomen door Rudy Vanobbergen, juli 2012

Hiking #1 – Tervuren – Pécrot

Me-time op zondag. Alleen thuis in de zetel hangen kon fijn geweest zijn maar ik snakte naar de zon. Dat in februari. Van ongeduld gesproken. Zon was er trouwens volop vandaag. Tussen zeer mooie wolkenpartijen door. Ik nam de metro in hartje Brussel richting Montgomery om daar het iconische trammetje 44 te nemen richting Tervuren. De tramlijn ligt aan de oevers van verschillende grote parken en rijdt op een gegeven moment volledig in het groen. Het station van Tervuren ligt net buiten het Brussels Gewest. Daar aangekomen moest ik een kleine kilometer wandelen op zoek naar het eerste knooppunt.

Via de wandelknooppunten plan ik vaker wandelingen doorheen het land. Via de website www.wandelknooppunt.be zijn de punten handig aan te klikken en handig te importeren in de gelijknamige app. Wandelingen tracken doe ik met de app Runkeeper. Vandaag wandelde ik aan de hand van de knooppunten “Zuid-Dijleland”, ten zuiden van Leuven in het Vlaams Gewest.

Wandeling Tervuren-Pécrot

Eerst door het park van Tervuren (aan het Midden-Afrikamuseum) richting het Zoniënwoud waar ik niet echt helemaal in ben geweest maar de oostelijke bosrand heb gevolgd in nogal wat modderige dreven. Doordat ik mijn wandeling op de luchtfoto had gepland kon ik voor de nodige afwisseling zorgen. Ik verliet het Zoniënwoud om in het heuvelachtige landbouwgebied van Overijse te duiken. Onverharde landbouwwegen tussen de akkers wisselden elkaar af met kleine bosjes in de valleien. Na de dorpjes Loonbeek en Neerijse werd het platter en zat ik tenvolle in de natte weilanden en natuurgebieden aan de oever van de Dijle. Aankomen deed ik niet waar ik gestart was maar in het station van Pécrot, net in het Waalse Gewest. Daar nam ik na een slordige 24 kilometer wandelen de trein terug via Ottignies naar Brussel. Diversiteit troef deze namiddag.

Top Thrill Dragster

Reisfoto #3 – Wapperen

Mijn lief en ik hebben elkaar ontdekt in een pretpark. Dat was niet zo geheel toevallig. We doen dat vaker, een pretparkbezoek. Gemiddeld zo’n 30 keer per jaar. Dat klinkt overdreven, maar ik rond voor de aardigheid naar beneden af zodat we iets minder als marginaal versleten worden. We waren toen lid van een rollercoasterclub en zijn daar ondertussen vaste meubelstukken geworden. Ja, dat bestaat echt! Een club die de wereld afschuimt op zoek naar achtbaangeweld. Op een hete zomerdag in 2013 belandden wij zomaar in het achtbaanmekka Cedar Point (Ohio).

Het park ligt op een schiereiland in het Lake Erie. Al van mijlen ver zie je de supports en coastertracks opdoemen uit het meer. Midden op het eiland staat Top Thrill Dragster. Toen hij gebouwd werd in het gezegende jaar 2003, was het de hoogste rollercoaster ter wereld. Vandaag is hij nog altijd nummer twee. Het was jaren geleden dat ik nog eens een beetje gespannen was om een baan te doen. Je raakt dat gewoon om een meter of vijfenzeventig naar beneden te knallen of uit je stoeltje geworpen te worden aan honderd kilometer per uur. Dit is een toch wel een ander kaliber…

Bij Top Thrill Dragster word je horizontaal gelanceerd aan 198 kilometer per uur in 3,8 seconden tot je kaken gaan wapperen in de wind! Daarna scheer je loodrecht naar een hoogte van 128 m. Daar aangekomen vlieg je uit je stoel door de negatieve g-krachten. Het uitzicht is heel even schitterend  maar  je dondert al vlug spiraalgewijs naar beneden terwijl je heupbeugeltje voorkomt dat je uit het karretje geslingerd wordt. Een paar tellen later zoef je de remmen in en giert de adrenaline in je lijf. Zalig! ’s Avonds is er een extra dimensie in de vorm van muggen die aan bijna 200 kilometer per uur in je gezicht ontploffen!

Volleerde coasterrijders als we zijn, steken wij graag onze handen in de lucht ginder boven om nog wat meer het effect te krijgen van de airtime (zweeftijd). Gelijk een blad sla in een slazwierder. Vorig jaar deden we de hoogste coaster van de wereld. Kingda Ka in SixFlags Great Adventure (New York) is het tweelingbroertje van Top Thrill Dragster. In 3,5 seconden vlieg je aan een snelheid van 206 kilometer per uur richting  139 meter. En toch kan deze versie niet tippen aan Top Thrill Dragster. Schouderbeugels in plaats van heupbeugels en een veel kleinere airtime doen je minder zweven daar boven. Je hoeft niet de grootste te zijn om de beste te zijn!

Het officiële filmpje:


Links: rollercoasterfriends.com, www.cedarpoint.com

Mississippipi

Reisfoto #2 – Mississippipi

Toen wij in juni 2013 ergens in Minneapolis na een terrasje (waar wij een paar flessen Californische wijn soldaat hadden gemaakt) flaneerden aan de oevers van de Mississippi moesten we gewoon gaan. Op het moment nooit stil gestaan dat den Amerikaanse Police iets minder zou lachen dan wij toen. Gelukkig waren ze niet in de buurt. Anders mocht Buitenlandse Zaken ons misschien komen halen uit de Guantanamogevangenis.

Foto #1

Reisfotochallenge 2016 + Reisfoto #1

Wij reizen er nogal op los. Vaak neem ik tal van digitale foto’s die op een gegeven moment op mijn harde schijf landen. Dan staan ze daar. Te wachten op mijn reeds uitgestorven nageslacht of op een buitenaardse archeoloog die ze binnen 150 jaar zal opgraven omdat wij intussen met aardbol en al vergaan zijn. Weliswaar help ik dat ruimtewezen door het verwijderen van alle mislukte exemplaren. Ze staan overigens allemaal mooi gesorteerd onder de letter f). Van foto’s.

Ik wou al langer iets doen met mijn foto’s. Ik zat echter een hele poos te broeden op een ei die niet kwam. Reisverslagen schrijven heb ik overwogen, maar er zijn mensen die dat zot veel beter kunnen. Er kruipt daar trouwens zoveel tijd in dat het snel zou leiden tot een nest ongeboren kuikens. Tot een jong vandaag plotsklaps op mijn scherm kwam gekwakt: https://thomaspannenkoek.wordpress.com/2016/01/02/nieuwe-jaaruitdaging-2016/.

Ik doop het beestje dan ook gewoon Reisfotochallenge 2016. Een gegeven kuiken moet je uiteraard niet in zijn snavel kijken. Het concept is simpel: neem ‘geblinddoekt’ een random foto uit je reisarchief, denk kort na waarom je die hebt genomen, post de foto en laat je verhaal of fantasie de vrije loop.

En zo reis ik gewoon af met de eerste:

Reisfoto #1

Op het einde van vorig jaar stapten we op het vliegtuig richting Kopenhagen. Ik moet altijd serieus nadenken hoe je dat schrijft. Kopengagen wil ik er altijd van maken. Op zijn West-Vlaams. De duikboot op de foto was eigenlijk van de bestemming die naast de onze vertrok. Mijn lief vroeg tijdens het instappen of ik de naam van het afgebeelde Kuifje-album kende. Ik moest er niet eens naar raden. Ik had geen flauw benul. De schat van Scharlaken Rackham verklapte hij dan maar. Het zei me niets, hoewel de afbeelding wel ergens in mijn hoofd was geklasseerd. Ik kende wel De schat van Beersel probeerde ik nog. Inmiddels liggen alle Kuifje-albums in onze boekenkast.

Tijdens de vlucht vroeg iemand wat zoal de specialiteiten waren in de Deense keuken. “Smørrebrød” antwoordde een kenner. Niemand buiten hem wist wat het nu precies was. Zijn deskundig en bondig antwoord was: “een boterham met beleg”. Ja, dat hadden we niet in België. Dat beleg bestond overigens niet uit een simpel schelletje hesp of plak paté, maar waren werkelijk kunstwerkjes mochten we enkele dagen later proeven. De boterham was roggebrood. Van dat brood kun je trouwens makkelijk van naar euh sneetjes snijden.

Alternatief Londen

Elk jaar vertoeven we een paar dagen in Londen. Omdat het lief af en toe een musical wil meepikken en New York niet echt om de hoek is. Londen is off course een fijne stad. De meest toeristische paadjes hebben we nu toch al betreden zodat het tijd werd voor een alternatief ofwel in het Engels: The Alternative London Walking Tour. Het concept is eenvoudig. Met een gids verkenden we gedurende twee uur de buurt van Brick Lane in oost-Londen op zoek naar streetart. Veel kunstwerken zijn er gewoon illegaal geplaatst. Of dit alles nu vandalisme of kunst was mochten we zelf oordelen.
Veel kunstwerken zijn vergankelijk en zullen trouwens niet overleven. Niet omdat ze per se illegaal zijn en daardoor moeten verdwijnen, maar omdat de mens nu eenmaal ingrijpt in een stad. Binnen een paar jaar zal de grote vogel van de Gents kunstenaar Roa misschien niet meer bestaan omdat er op het naastliggende terrein zal gebouwd worden.
De geschiedenis van de wijk kregen we er trouwens gratis bovenop. Gratis? Ongeveer. We mochten de gids tippen wat we wilden, naargelang onze tevredenheid. Een aanrader!

Website: www.alternativeldn.co.uk