Cool

Dachtereir #3 – Cool!

Toen ik zaterdagavond het station Gent Sint-Pieters verliet werd ik tegemoet gekomen door een bende losgeslagen pubers die luidkeels iets van K3 zongen. Ik dacht bij mezelf dit moesten wij niet proberen op die leeftijd. Wij zouden om de gelijkenis te doen kloppen iets uit de beginjaren van Samson en Gert gezongen hebben. Maar in de jaren negentig zou dat absoluut niet cool zijn geweest. Wij konden alleen maar kiezen tussen Rock of House om in de mode te zijn.

Een paar uur later was ik duchtig aan het feesten in de Vooruit vol wilde homo’s. Plots kwam K3 uit de boksen gebulderd. Iedereen begon onmiddellijk mee te zingen. Ik dacht dit is niet mogelijk. In mijn tijd zou dit echt niet cool geweest zijn. Ik was de enige die met ronddraaiende ogen de zaal stond aan te gapen. Ik vond het vreselijk dat iedereen die liedjes van K3 kon meezingen. Moest er op dat ogenblik een UFO op het dak van de Vooruit geland zijn, die Aliens zouden per direct terug de ruimte in gevlogen zijn omdat er geen intelligent leven op aarde gedetecteerd werd.

Aan de ontbijttafel zaten wij met enkele generaties samen. Wij waren de groten van ergens halverwege in de dertig en tussen ons in zaten de kleintjes van ergens halverwege de twintig. Wij, de groten, waren in een nostalgische bui geraakt. We zongen van Dommel (gekke hond, heel dik, wit en rond) en Vrouwtje Theelepel (een lepel is een ding, daar kun je pap mee roeren). Terwijl ik zong dacht ik dit zou niet cool geweest zijn moesten wij dit vroeger gezongen hebben. En dat was precies de reactie van de kleintjes van ergens halverwege de twintig. Die zaten ons aan te gapen met een blik op hun gezicht met de vraag van welke planeet wij kwamen. Daardoor begonnen wij nog luider te zingen, van de Freggels en Plons. Zij deden nog een poging om in te breken met Piet Piraat maar wij zongen lustig verder van Carolientje (met haar bootje). Volgens mij waren dat in mijn tijd al heruitzendingen (hoop ik).

“Cool” antwoordde ik op een chatbericht van een twintigjarige maat die zei dat hij uit was geweest in Brussel.
“Haha! Zo jaren negentig van jou! Cool zeggen wij niet meer hoor” kreeg ik terug.
Ik dacht bij mezelf cool, dat bestond nog geeneens in de jaren negentig. Wij zeiden sjiek en bère. Ik vroeg hem, alsof ik zijn opmerking niet gelezen had: “Was het een leuk feestje? Ze hebben toch geen K3 gedraaid?”
“Tuurlijk niet, die Franstaligen kennen dat toch niet?”
Daar had hij een punt natuurlijk. Misschien dat die aliens alleen maar de Franstaligen zouden ontvoeren?

6 comments

  1. resaarcle says:

    Ik betrapte mezelf er vanmorgen op dat ik K3 stond te zingen in de badkamer. Zal aan de dochter liggen. Al die deuntjes van die kinderseries die je noemde, wonen nochtans ook in mijn hoofd. En merci merci merci voor Dommel, was die naam kwijt!!

    • In de tijd dat de generieken nog zeeeeer lang waren!
      Wij hebben hier dagen gezocht naar de naam van de kat van Dommel. Wij zoeken dan niet op internet maar pijnigen liever onze hersenen :p.

    • resaarcle says:

      Ik ben er nog een andere kwijt ook, een soort beer (denk ik) in een geruit pak met mogelijk een monocle en die loste mysteries op… Pijnig je hersenen eens voor mij ?.

    • Ik moet direct aan de baron van Bassie en Adriaan denken. Maar dat was geen beer :p. Ik ken de Troetelberen, de Gummi Beren, Yogi Bear, Winnie The Pooh…
      Degene die het er dichts zou aan kunnen tegen leunen is misschien Teddy Ruxpin… maar die had ook geen monocle (denk ik).

Wil je iets vertellen?