Annapurna Circuit: Verwachtingen

Is de tocht nog steeds de moeite?

Jaren terug werd het Annapurna Circuit genoemd als de mooiste en bekendste trektocht van de wereld. Ontstaan uit de traditie van Nepalezen die door de bergen trokken om familie op te zoeken bij allerlei festiviteiten. Zo ontstonden theehuizen om voorbijgangers dal bath, thee en onderdak te geven. Trekkers uit heel de wereld pikten dit gebruik op zodat toerisme het land begon bevruchten. Gasthuizen ontstonden met zelfs aparte slaapkamertjes. Toen de overheid besliste om de wandelpaden om te vormen tot wegen konden mensen en goederen gemotoriseerd de bergen in. Met deze ontwikkeling ging de levensstandaard omhoog. Het gevolg was echter dat de trekkers begonnen afhaken. Wie wandelt er nu graag op een weg waar stofwolken je in het gezicht slaan telkens wanneer er een motorrijtuig passeert? Enkele jaren geleden grepen de Nepalezen terug in en begonnen alternatieve trails te voorzien die de jeeproutes vermeden. De laatste jaren heb je zelfs keuze om bepaalde routes te nemen of te combineren. Daarmee was onze belangrijkste vraag beantwoord om deze trektocht te beginnen: ja, op de trektocht kun je bijna altijd de jeeproutes vermijden!

Is het er echt zo druk?

Voor we onze tocht begonnen kwamen er verhalen aanwaaien dat het naar boven trekken bijna in polonaise gebeurd. Jaarlijks komen er een slordige 50.000 mensen naar het Annapurnagebied. Wij boekten onze trip in de drukste periode: november. En inderdaad waren we daar niet alleen. Gasthuizen en hotels zaten behoorlijk vol op en rond het circuit. Wij hebben echter altijd een bed gehad en op twee keer na een eigen tweepersoonskamer.

“Platgelopen” is de trail echter niet!

Wat een woordspeling eh zo op 5.000 meter hoogte :-D

In het begin van de tocht zijn er niet zoveel trekkers. Veel mensen skippen het eerste gedeelte door zich met een jeep te laten afzetten naar een reeds hoger gelegen stuk. Terwijl net het veranderen van de natuur, naargelang de hoogte waar je wandelt, een schitterende ervaring is!

Vanaf een hoogte van 2.500 meter is er wel wat volk op pad, maar toch veel minder dan in de Alpen. Het stoorde ons niet. De beleving is zo fantastisch dat we dat erbij namen.

’s Ochtends zet iedereen aan rond hetzelfde uur en ben je in het eerste uur inderdaad wat in kolonne aan het wandelen. Voor en achter je zie je steevast mensen. Na de lunch waaiert iedereen uit en wandel je vaak alleen.

Vooral een stuk na de Thorung La pas wandel je bijna de hele dag alleen. Veel mensen stoppen na het oversteken van de pas en vliegen of nemen de bus terug. Neem zeker de tijd om na de pas verder te wandelen! Cultuur en landbouw zijn er nog authentiek en minder bezoedeld door het toerisme.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.