Het einde nadert

28 december 2009 - 
Tags:

2009 was het jaar

  • van de os
  • van een eerste keer op reis naar Engeland
  • dat ik probeerde aan één ding tegelijkertijd te werken en zag dat dat werkte
  • dat ik in première trombone op een concert speelde
  • van een verhuis naar een eigen huis (lees: huis van de bank)
  • van een nieuwe voorgevel
  • dat ik uit het gips mocht
  • dat ik ook weer niet op tijd mijn bed opzocht
  • dat we drie nieuwe pretparken leerden kennen
  • dat ik voor het eerst in jaren terugkreeg van de belastingen
  • dat het gazon drie keer is overleden
  • dat ik een nieuwe school leerde kennen
  • van veel poestiefoto’s
  • dat ik de kaap van 25 kilo vermageren heb gehaald (slik)
  • van veel koffie drinken MAAR met minder suikerklontjes
  • van veel mensen te ontmoeten en leuke momenten te beleven
  • dat ik niet meer kon zeggen: “mijn onwettige echtgenoot”
  • die best wel veel leuker was dan vorige jaren en dat op alle vlakken!

Min Kestkoarte

25 december 2009 - 
Tags:
,
Gisteren zat het boek “Wuk zeg je?” in mijn kerstpakje. Over het dialect van Ieper en omstreken. De molen op de foto staat wel in Bruhhe heheh.

Einde

3 januari 2009 - 
Tags:
,

Dienstmedeling: de links openen in een nieuw venster! Zoals in ieder bericht trouwens.

Zo. Met dit bericht eindig ik onze kerstvakantie. Het begin van een nieuw jaar. Nog altijd zit ik de roes van alle gebeurtenissen. Zo ontspannen. Zelfs 2 weken werkonbekwaam hadden mij niet zo’n relaxt gevoel gegeven. Mijn hoofd zit helemaal fris. Leeg. Of juist vol. Vol met frisse ideeën.
Het begon allemaal op zaterdag 20 december. Een avondje Monopoly. Nog nooit had ik dat spel serieus gespeeld. Vroeger moest ik altijd de straten netjes verdelen met mijn zus. Om spel (vertaling uit het West-Vlaams: ruzie) te vermijden. Nu gingen we echt onderhandelen toen alle straten verkocht waren. Hard onderhandelen! Maar verloren heb ik. Door twee keer op een hotel te komen op Brussel Nieuwstraat. U weet wel, de duurste straat van het spel. Om 1 uur ‘s nachts was het uit. ‘s Anderendaags zaten we iets minder fris en monter op de bus naar Phantasialand. ‘t Ging nog redelijk met mijn plaaster. Slechts één attractie durfde ik niet aan wegens nogal schokkerig. Een uur voor sluitingstijd gingen we nog even de après-ski uitproberen. RF en alcohol hé. 

De week van Kerstmis was er eentje met etentjes en drank. “Dankzij” mijn gips mocht ik geen BOB zijn. ‘k Zal de komende weken wel een inhaaloperatie moeten uitvoeren (vrees ik). De weegschaal staat nog netjes in een hoekje te wachten in de badkamer. Ze zal daar nog even blijven! De kerstdagen waren bezaaid met familiebezoeken. In de Westhoek en Achterhoek. Trouwens, over Tweede Kerstdag heb ik al geschreven hé.

De Oudejaarsweek begon met nog een pretparkbezoekje. Met de collega’s (uiteindelijk waren het meer aanhangsels en maar 1 collega) naar Bellewaerde Park. De dieren waren op stal. Maar de Splash was wel open (ik had met mijne plaaster gelukkig een reden om mij een nat pak te besparen). En de Boomerang, die na twee keer de gluhwein en braadworst deed terugkeren van een van onze aanhangsels.

Een dag later zaten we in de auto richting Parijs. Twee pretparken stonden op ons te wachten in het Disneyland Resort Parijs. Met een bende van 24 mensen in een 4 huisjes op het golfterrein van Disney. Veel attracties hebben we niet gedaan. In die 4 dagen zelfs geen enkele rollercoaster. Maar het was geweldig! Op oudejaarsdag lekker gegourmet (en gedronken) in het huisje en ‘s avonds nieuwjaar gevierd onder het kasteel van Doornroosje. En natuurlijk niet te vergeten, de gezellige (spel)avonden in het huisje. De Cava stroomde rijkelijk.

Gisteren kwamen we voldaan thuis. Twee katten die op ons wachtten. En zo zit ik hier op zaterdagavond, na een ouderwets televisieavondje terug te kijken naar een plezante vakantie. Na vier pretparken, kilo’s voedsel, liters drank en het belangrijkste, leuke mensen, is het tijd voor rust. Zoals ik onderandere bedoelde in mijn vorige bericht: kleine dingen, zoals mensen ontmoeten, ze beter leren kennen, samen lachen, samen een gesprek voeren, zijn nog belangrijker dan pakweg de solden die ik vandaag heb kunnen weerstaan. Of dat morgen ook gaat lukken is een andere vraag… Volgende week mag ik trouwens nog niet werken. Dinsdag, als alles goed wordt gekeurd, mag ik uit het gips.

2009!

2 januari 2009 - 
Tags:

Mijn wens voor dit nieuwe jaar:

Veel kleine leuke zaken.
Zodat ze samen ‘t grootste maken.

Op het ogenblik van dit schrijven zit ik gelijk nen zombie achter mijn peeceetje. Dit is niet het moment om alle gebeurtenissen van de voorbije week eens op te schrijven. Misschien morgen. Als ik uitgerust ben. Moe, maar zo voldaan!