Overzicht GR en LAW in 2018

Dat ik meer belang hecht aan het wandelen zelf dan aan wandellijstjes afvinken kan allemaal wel zo zijn, maar van statistiekjes, lijstjes en kaarten word ik altijd wild! Met mijn lievelingsprogramma Excel hou ik allerhande tabellen en grafieken bij. Van het aantal kilometer hiken tot iedere stap die ik zet. Al dat telwerk hou ik andermaal bij in geogerefereerde kaarten. Ik word daar gelukkig van. Hoe verliep 2018 nu eigenlijk op gebied van GR (grote routepaden) en LAW (lange-afstands-wandelpaden)?

Ik zeg altijd met een kwinkslag maar desalniettemin gemeend dat ik tegen mijn pensioen alle GR-routes van België wil gewandeld hebben. Dat is niet van per se willen afhandelen. Ik ben nog niet eens op de helft van mijn loopbaan. Het is bewust niet wachten om leuke dingen te doen tot het te laat is (want misschien splitst België binnenkort en heb ik een visum nodig om in Vlaanderen te mogen werken en wandelen). Het is vooral ons land leren kennen op een manier dat ik ieder landschap en plaats mag beleven die ik lang geleden gefascineerd zat te bestuderen op de grote muurkaart van België toen ik in de lagere school zat…

De cijfers

Dit jaar deed ik een slordige 650 kilometer van de Grote Routepaden in België. Daarmee komt de teller op ongeveer 1.100 kilometer (of 13 % van de ± 8.500 kilometer), en dat in 3 jaar tijd.

Daar bleef het niet bij. Ik wandelde ook nog op wandelnetwerken, bewegwijzerde wandelpaden, bergpaden… Als ik dat allemaal bij elkaar optel kom ik aan bijna… 1050 kilometer.

Totaal aantal kilometer wandelen/hiken per jaar

In werkelijkheid is het nog zotter. Mijn dagdagelijks stappen heb ik nog niet meegerekend. Mijn gemiddelde aantal stappen per dag die mijn smartphone telde is 14.090 stappen/dag. Omgezet is dat ongeveer 9,9 kilometer gemiddeld per dag of in totaal 3.600 kilometer! En dat in een jaar waar ik mijn achterste linker kruisband heb gescheurd en ik het een paar maand rustiger aan moest doen. Je kunt dit tijdelijk effect in onderstaand grafiekje waarnemen. Het was toen trouwens toch veel te warm om lange dagtochten te doen.

Gemiddelde stappen per jaar

Gemiddelde stappen per jaar

Een samenvatting van 650 kilometer Grote Routepaden in België:

Jaaroverzichten op kaart

GR 121, van Wavre tot de Franse Grens in Péruwelz

De GR 121 verbindt Wavre met Boulogne-sur-Mer aan de Franse Opaalkust. Ik wandelde tot aan de Franse grens en doorkruiste de Waalse provincies Waals-Brabant en Henegouwen. Dit verhaal is eigenlijk begonnen op Kerstmis 2017 met een eerste wandeling:

25.12.17La Roche – Lauvain-La-Neuve – Walibi – Wavre26,70 km
04.02.18Villers-la-Ville – La Roche – Genappe – Nivelles23,73 km
18.02.18Nivelles – Ronquières – Braine-le-Comte (’s Gravenbrakel)27,61 km
25.03.18Braine-le-Comte – Brugelette38,90 km
15.09.18Brugelette – Belœil – Bernissart – Peruwelz41,62 km
139 km

Een poging tot vervolg van de GR5a

Deze GR-route is ongeveer 568 km en is ongeveer gelegen op de grenzen van het vroegere Graafschap Vlaanderen. In 2017 wandelde ik al een 170 tal kilometer, van Ronse naar Antwerpen. Dit jaar was het plan om Brugge en Antwerpen te verbinden. De val met een gescheurde achterste kruisband strooide roet in het eten…

10.03.18Brugge – Damme – Oostkerke – Hoeke – Sluis22,50 km
Voorlopig totaal van de 568 km: 192 km

Voortzetting van de GR126

Deze GR startte ik in 2017 vanaf Mariekerke (Bornem) aan de Schelde tot helemaal door Brussel tot aan de abdij van Villers-La-Ville. Dit jaar wandelde ik verder en mocht ik zo de provincie Namen intrekken. De route gaat nog verder tot aan de Semois. Misschien iets voor 2019?

02.04.18Villers-La-Ville – Gembloux – Jemeppe-Sur-Sambre29,39 km
07.04.18Jemeppe-Sur-Sambre – Namur28,18 km
27.05.18Namur – Godinne30,02 km
16.06.18Gendron – Beauring30,65 km
17.06.18Gendron – Dinant25,40 km
01.07.18Godinne – Dinant19,33 km
Voorlopig totaal van de 270 km230 km

GR579 gestart

De GR579 is een vrij onbekende GR die loopt van centrum Brussel naar Luik centrum. Een poging om tot in de provincie Luik te geraken strandde dit jaar ergens op de grens van Vlaams- en Waals-Brabant.

De prachtige streek-GR Hageland

10.05.18Leuven – Aarschot – Testelt54,00 km
13.05.18Testelt – Zichem11,72 km
16.09.18Zichem – Scherpenheuvel – Zoutleeuw42,59 km
22.09.18Zoutleeuw – Ezemaal32,00 km
16.12.18Ezemaal – Hoegaarden – Leuven40,02 km
Voorlopig totaal van de 151 km130 km

Gemengde gevoelens bij de streek-GR Dijleland

Heb ik die gescheurde kruisband al genoemd? Volhardend in de pijn wandelde ik het stuk tussen Leuven en Kwerps. Misschien dat ik daarom de route niet tot mijn favorieten laat thuishoren. Het zuidelijke deel was nochthans wel zeer erg de moeite!

01.05.18Tervuren – Huldenberg9,00 km
05.05.18Huldenberg – Leuven19,77 km
30.06.18Leuven – Mechelen37,12 km
11.07.18Mechelen – Kwerps31,85 km
25.12.18Kwerps – Tervuren24.80 km
119 km

En als laatste: geen GR, maar zeker een hoogtepunt

Mijn lief en ik deden ook nog samen een kleine wandeling van 200 kilometer over 16 dagen… maar daar schrijf ik graag over in de loop van komende tijd. Iets om in 2019 (terug) naar uit te kijken!

Nepal, Annapurna Circuit

De kilometers in de tabellen en hun totaal kunnen verschillen omdat er in het totaal geen rekening gehouden werd met de aan- en aflooproutes naar bijvoorbeeld treinstations.

S-GR Hageland deel 4

Vandaag stond het laatste deel van de Streek-GR Hageland op de planning. 40 kilometer, van Ezemaal naar Leuven. Dit waren mijn laatste stappen op deze GR die in totaal 153 kilometer lang is (uitgezonderd de laatste 10 kilometer die in een lusvorm met de Leuvens stadsvariant van de GR128 een mooie 22 km vormt en zo mooi de aansluiting met het broertje de Streek-GR Dijleland). Het hele eind viel overigens samen met de GR128 (Vlaanderenroute).

In de wintermaanden is het aantal uur daglicht beperkt om grote dagtochten te wandelen. Daarom moest ik zeer vroeg uit de veren. Ik heb mij vorig jaar zo eens mispakt met de overgang naar het winteruur. De GR126 (van de Schelde in Bornem naar de Semois) gaat in Brussel de Ring onder recht een bos in. Toen ik de tunnel uitstapte was plots de nacht gevallen en moest ik in het donker op de tast een tramhalte zoeken. Ik was niet alleen die mij misrekend had. Het ritselde daar langst alle kanten (ik vraag mij af hoeveel lezers er zijn die nu verkeerde dingen denken). Deze ochtend nam ik dus voor de zekerheid de trein van 7h20 in Brussel Centraal. Dat is even vroeg als op een werkdag met het verschil dat de Panos geen kalkoenspek in voorraad had om tussen mijn pistolet te steken en dat ik nogal wat aangeschoten mensen tegenkwam die nog aan het uitgaan waren. Het was ik die daarentegen opviel tussen het opstap gaande publiek, met mijn wandelkostuum (sinds onze laatste wandelvakantie wandel ik nu officieel in een wandeltenue uit de rekken van de Decatlon. Die is evenwel ruim 15 jaar voor ik het aanschafte uit de mode geraakt).

Toen de trein Brussel-Noord uitreed begon het me in mijn ooghoek te dagen. Ik wist van bewolkt en niet te veel wind zodat er een milde 5°C ging heersen vanaf de middag. Maar sneeuw die uur na uur veranderde in een smeltende brij? Daar had ik geen rekening mee gehouden. De vorige etappe strandde ik trouwens uitgeregend in het station van Ezemaal. Eerder dan gepland. Ik wilde in Hoegaarden geraken. Mijn paraplu waaide in stukken vaneen. Een losgeraakte balein sloeg constant tegen mijn hoofd. Het perron van Ezemaal bood mij tenslotte het gezelschap van een gepensioneerde Waal die me gerust stelde dat de treinen daar altijd te laat komen. Ik heb toen de eerstvolgende trein genomen, weliswaar in de verkeerde richting, zodat ik alvast in de warmte kon beginnen druipen. Voor wie het zich afvraagt: dankzij het weekendbiljet niet eens in het zwart.


Terwijl het buiten nog donker was startte ik mijn wandeling op een Waalse steenweg. Die ging al snel over in een wanordelijk netwerk van kerkwegels tussen enkele dorpen. Ik liet mijn voetsporen achter in de sneeuw. Tegen het einde van de dag zouden ze vast verdwenen zijn. Alsof het een miniatuurproces van het leven zelf betrof. Het witte landschap rondom mij veranderde langzaam in een grijze mist. Mijn gedachten klaarden door het wandelen op. De tocht verbond dorp na dorp via golvende veldwegen. Af en toe onttrok een holle weg het zicht weg van de omliggende glooiende akkers. Het was geen zondagmorgen als een andere. Geen wielertoeristen behalve die ene verdwaalde mountainbiker. Weinig hondenpootjes van uitgelaten baasjes. Enkel twee bewakers die op verlaten provinciedomein van Opheylissem wachtliepen. Menselijke activiteit hoorde ik enkel via de ruisende snel- en spoorwegen. Terug in Vlaanderen veranderde het landschap in een georganiseerd lappendeken door de ruilverkaveling. Hoegaarden bracht mij niet de idyllische brouwerij die in mijn hoofd zat. Het leek eerder een fabriek van veevoeders. De route slingerde zich ondertussen verder tussen de lege winterakkers en verbond kapelletjes met kleine dorpjes tot ik tenslotte verzeilde in de vallei van de Mene en Jordaan. Een zeer nat natuurgebied bestaande uit wei- en hooilanden afgewisseld met enkele bosjes. Een tamelijk ruig en verlaten gebied. Ik zag in de verzopen modderpad dat een paar verdwaalde stappen mij voor waren geweest.


Uiteindelijk kwam ik terug in het typische heuvelachtige Brabantse landschap van akkers en holle wegen. Zelden kwam ik op een wandeling zo weinig mensen tegen. Het zou nog tot in Leuven duren waar kuddes zondagswandelaars losgelaten waren in het recreatiepark Abdij van Park. Ik sloot me aan tussen het flanerende volk, al vond ik me er niet tussen passen. Ik had bijna 40 kilometer in afzondering gewandeld. Mijn hersenen waren daaraan gewend geraakt. Ik kwam stilletjes aan terug in de werkelijkheid door in de wachtzaal van het station een zuigkoffie op te drinken. In een overvolle luchthaventrein wurmde ik mij tenslotte tussen de valiezen door naar een toevallig overgebleven zitplaats waar ik na twee minuten in slaap viel.


Dit zuidelijke deel van de Steek-GR Hageland week enigszins af van de andere delen. Terwijl ik in het noorden tussen de Hagelandse ijzerzandsteenheuvels afwisselend in de fruit- en wijngaarden en bos- en natuurgebieden vertoefde, ik me in het oosten in een, weliswaar platter en opener aanvoelend, vleugje van het Haspengouw bevond, is het zuiden gekenmerkt door uitgestrekte akkers, weidse vergezichten en holle wegen. Wie de natuur wil opzoeken komt hier weinig aan zijn trekken. Toch heb ik genoten van deze tocht. Het is net de verscheidenheid aan landschappen die ervoor zorgt dat de pareltjes erboven uit stijgen, dat de her en der overgebleven of ingerichte plekjes bijzonder aanvoelen.

De foto’s, in volgorde van verschijnen:

Wandelrapport

Naam: S-GR Hageland
Datum: 16 december 2018
Etappe: 4
Aantal kilometer: 40,42 km (± 38 km GR, ± 2 km aflooproute)
Duur: 8h 2m (8:17 – 16:19)
Vervoer beginpunt: Trein (station Ezemaal)
Vervoer eindpunt: Trein (station Leuven)

Wandelkaart

Het traject: Station Ezemaal → Hélécine (Waals-Brabant) → Goetsenhoven (Tienen) → Hoegaarden → Willebringen (Boutersem) → Bierbeek → Station Leuven

GR 5A – Van Ronse naar Zandbergen

Wandelrapport

Naam: GR 5A Wandelronde van Vlaanderen
Datum: zondag 6 augustus 2017
Etappe: 1
Aantal kilometer: 49,92 km (waarvan ± 1 km aanlooproute)
Duur: 9h 06m (8:57 – 18:03)
Vervoer beginpunt: Trein (station Ronse)
Vervoer eindpunt: Trein (station Zandbergen)

Wandelkaart