Waar ik allemaal mee bezig ben dezer dagen? Wel in de eerste plaats zit ik in een geweldige swung met mijn trombonelessen. Iedere dag blazen tegen de sterren op en die metronoom altijd rapper en rapper zetten. Verder probeer ik deze weblog met wat vers leesvoer te voorzien. Ook al is het eens een saai dingske zoals dit hier. Ondertussen ben ik mijn database voor het werk aan het updaten. Ik werk al 8 jaar aan dat ding en het raakt precies nooit af. Het belangrijkste zou mijn boeken van Geschiedenis moeten zijn voor het nakend examen eind oktober. Zou moeten zijn… En ondertussen heb ik tijd te kort om mijn slaap in te halen en even uit te zieken. Ajah, morgen heb ik les digitale vormgeving terwijl ik ook naar een etentje ga. Even over en weer crossen tussen de bestelling en het eetmoment door?
Terug naar school
De opleidingscheques zijn besteld. Vanaf dinsdag start het nieuwe schooljaar. Op zaterdagvoormiddagen mag ik me weer begeven richting muziekschool alwaar ik mijn oefenkunsten van in de week mag ten berde brengen. Nu dat ik er aan denk: ik ga nog eens mijn trombone opblinken deze week. Niet om de aandacht van de leraar te beïnvloeden hoor.
Op donderdagavond is er dan iets nieuws. Ik zat al een tijdje te denken om opnieuw avondles te volgen in een of ander softwareding. Photoshop of AutoCAD 3D of programmeren in Acces of Dreamweaver. Enfin, ik wist het even niet. Tot ik vorige donderdag de site van de academie voor schone kunsten tegenkwam. “Hoera! Dat is wat ik zoek! Tekenen!” dacht ik met een smile. Het infoboekje melde mij 10 uur oftewel 3 avonden in de week les. “Slik”. Eerder deze week had ik een graduaat informatica van tafel geveegd wegens ook zoveel les in de week. Ik kan dat gewoon niet combineren en met mijn werk en met de muziekschool. Een mens moet ook nog eens repeteren hé. En liefst niet na 10 uur, na de lessen, zodat je heel de buurt wakker blaast.
Er was bijna 1 richting die ik over het hoofd had gezien in de infobrochure. Eentje van 1 avond in de week. Een kleine omschrijving:
Digitale Beeldende Vorming
De optie digitale beeldende vormgeving richt zich tot jongeren, en vanaf dit schooljaar ook tot volwassenen, met een interesse in de beeldende mogelijkheden van de ‘nieuwe media’. Computertekenen, computerkunst, beeldmanipulatie, foto en video-experiment, internetart, DVD als drager voor kunst, … De kunstenaar of creatieveling heeft er een nieuw tekeninstrument bij: de computer. En niettemin de technische kant van dit medium, primeert het creatieve en artistiek beeldend aspect. Naast al dat ‘digitale geweld’ komt ook het ‘manuele’ aan bod, vooral de kruisbestuiving die deze twee ten opzichte van elkaar aangaan.
Een tekening in de ontwerpfase van een digitaal eindproduct, een digitaal beeld als inspiratiepunt voor een schilderij … Waarnemingstekenen als leervak in de ruimste zin van het woord; ook kleur, driedimensionale technieken, een digitale pentool horen hier bij.
De gebruikte software zijn standaardpakketten zoals: adobe illustrator, photoshop, première, macromedia flash en dreamweaver, ….
Wel mannekes, ik heb me onmiddellijk ingeschreven. Precies wat ik zocht en dacht niet te kunnen vinden. Bibi gaat vanaf volgende week naar het conservatorium en de academie voor schone kunsten. Lol. ‘k Ga het maar op muziek- en tekenschool houden zeker?
Examenperiode
Ze liggen naast me. Mijn drie boeken. Met diverse onderwerpen. Overheidsmanagement, HRM, organisatiemanagement, strategisch en financieel management, kwaliteitsmanagement en een efficiënte overheid. Dat klinkt als een grote brok management hé. ‘k heb me weer laten doen. Twee jaar geleden deed ik mee aan bevorderingsexamens. Zo gaat dat aan de Vlaemsche Overheid. Eerst studeren om meer geld te krijgen. Goed of beter werken hoeft niet persé. Toen was ik niet geslaagd voor het vak Recht. Ik was niet goed in rechter van de Raad van State te spelen. Enfin, voor Geschiedenis was ik er toen wel grandioos door (om me toch te motiveren terug mee te doen). Deze keer beginnen we dus met Overheidsmanagement. Dat examen is over precies een maand. En door al onze verhuisperikelen waren deze boeken ergens in een verhuisdoos aan het beschimmelen. ‘k Heb er zo geen zin in hé.
Over een kleine veertien dagen heb ik nog een examen: trombone. Dat zie ik al ietsje meer zitten. Alhoewel ik de laatste vier weken amper een noot heb gespeeld. Verhuis, remember. Een swing (niet iets ouderwets, maar bigbandachtig maar dan zonder bigband) moet ik er nog instampen. Voorlopig swingt dat stuk gelijk een oldtimer op een kasseiweg. Nu goed, ik heb nog een ander stuk om het eventueel goed te maken. Maar daar moet de begeleidende piano persé uit de maat spelen zodat ik halfweg het stuk totaal mijn kluts kwijt raak en niet eens weet waar ik moet invallen. Stel dat die twee mislukken kan ik misschien nog de helft van mijn punten halen door een studie te spelen. Dat is een stuk op je eentje zonder een begeleidende piano (of CD). Nadeel wanneer ik er dan uit val het nogal stil gaat zijn.
Gelukkig mag ik volgende week vier keer op en neer naar Brussel om er een cursus stressbeheersing te volgen. Kan ik hem meteen in de praktijk omzetten!
Gieren (2)
Hoe het zaterdag nu eigenlijk was moet ik nog vertellen. De gierende zenuwen werden minder naarmate het aanvangstijdstip dichterbij kwam. Een andere tactiek dan andere jaren was de oorzaak. Normaal staan we achter de coulissen elkaar wat op te fokken. Dit jaar bleef ik zo lang mogelijk bij mijn fanclub (lees: ouders en co). Plots zaten we op het podium. Wat een rollercoaster was me dat. Concentratie die ik dacht niet meer te hebben. Drie kleine trekjes van het concert heb ik niet meegedaan. Twee kon ik zoiezo niet en heb ik geskipt. Het derde was ik aan begonnen maar moest ik halverwege stoppen. Het zou niet goedkomen en beginnen opvallen. Heheh. Ajah, ook heb ik een keer hoger gespeeld dan op mijn blad stond zonder dat ik het door had. Gelukkig zat die noot in het akkoord en klonk het niet vals. Voor de rest ben ik wel eens benieuwd hoe mijn klanken dan in de zaal overkwamen. Even luid als op het podium? En speelde ik niet te vals? Mjah, ‘t is opgenomen. Ik ga het nog wel horen. Hopelijk ben ik dan nog even enthousiast als dat ik nu ben…
Nu weet ik weer waarom ik muziek speel. Afgelopen paar jaar speelde ik nog amper. De uitdaging was er een beetje uit. Met een nieuw instrument te leren is de drive er terug. Ik verlang eigenlijk al naar de eerste volgende repetitie. Dan kan ik terug beginnen studeren aan nieuwe muziekstukken! Er is nog zoveel dat ik moet leren. Maar ik heb er zin in.
Paniek!?
Nog een kleine drie weken resten mij nog van het lenteconcert. Het wordt een heuse primeur omdat het mijn eerste concert op trombone is. Mijn trompet staat netjes in de kast en het beestje heeft al een paar weken het daglicht niet meer gezien. Drie repetities heb ik al gedaan, waarvan twee redelijk goed en de laatste, afgelopen zaterdag erbarmelijk was. Voor mijn gevoel heb ik de stukken thuis al honderd keer herhaald. Thuis repeteren voor de harmonie deed ik al jaren niet meer. Er zijn zo van die trekskes die ik er maar niet in krijg. (Drie)dubbel zo traag gaat wel. Of met haperingen. En veel verkeerde noten. Ik kan toch op het concert niet even aan de dirigent teken doen om eventjes traag door een passage te gaan? Tot groot jolijt van Kaj en de buren ben ik nu oneindig veel maten aan het herhalen. Ik maak vorderingen. Maar gaan die genoeg zijn om vol zelfvertrouwen te kunnen spelen? Op mijn trompet zou ik het met de repetities alleen wel kunnen. De handigheid en het gemak waarmee ik die noten weet te liggen op mijn kleine instrumentje zijn nog niet geautomatiseerd op mijn trombone. Aaaaaarch. Zenuwen na jaren geen te hebben voor een uitvoering zullen wel het gevolg zijn. Hopelijk kan ik die omzetten tot positieve stress en loopt alles (lees: het meeste) op wieltjes. Op trompet kon ik eventueel nog playbacken. Niemand ziet welke knopjes ik induw. Maar trombone? Als mijn buren totaal anders schuiven en ik maar wat doe zal het direct opvallen. Goed, ik ga de boel wel positief moeten benaderen. Met drie weken oefenen kan ik wel dicht bij de eindmeet komen. En liefst er over.
‘t Is afgelopen
De klasauditie gisteren. De piano en ik zijn in ieder geval gelijk gestopt! Alleen toen ik dacht van nu moet ik er aan beginnen was het stuk afgelopen. Ik was nogal als een lammetje aan het spelen. Het mocht wat krachtiger en pittiger. Misschien omdat ik thuis redelijk stil speel. De buren hé. Of is dat nu weer een stom excuus?
Gemotiveerd ben ik in ieder geval om heel veel te repeteren. Terug de vorm (en meer) te krijgen van voor mijn accident. Trouwens, over een maand speel ik mijn eerste concert op trombone met onze harmonie. Mijn trompetje blijft meer en meer in de kast verstopt zitten. Eigenlijk wel jammer, maar de twee combineren lukt op dit ogenblik even niet meer.
Generale
Net even de generale repetitie gehad met mijn trombone. Volgende week vrijdag heb ik een optreden(tje). Dus moest er geoefend worden met de piano. Miljaar. Ik ga nog moeten studeren komende week. Die piano ging daar alle kanten uit. Ik moest daar ergens iets tussen foefelen. Precies of die gast niet in de maat speelde. Ik dacht dat het aan de partituur lag die wat ingewikkeld ineen zat. Achteraf bleek, bij de tweede keer het stuk te spelen dat ik de oorzaak was van uit de maat te spelen. LOL. Ik ging steeds trager. De pianist moest heel de tijd maar slepen om mij mee te krijgen. Ik hoop dat we volgende week dan ook samen gaan eindigen. Stel je voor dat hij al de laatste akkoorden speelt, terwijl ik nog een notenbalk moet spelen. Enfin, ik hou me aan het spreekwoord “als de generale niet goed is, zal het concert des te beter zijn”. Iets wat we al jaren in onze harmonie gewoon zijn.
Trombone spelen
Daar zijn ze weer: onze twee poezen. Deze keer maken ze me duidelijk dat ze ook muziek willen leren spelen. Dat ze voor een koperinstrument kiezen lijkt me evident. Het zal waarschijnlijk trombone worden. Als ik mijn trompet uithaal dan vinden ze dat niet zo interessant om naar te kijken. Dat schuiven vinden ze leuker!
%20-%203%20december%202008.JPG)
%20-%203%20december%202008.JPG)
Wat heb ik deze week geleerd?
Onder het motto dat een mens nooit te oud is om te leren heb ik deze week de volgende dingen onthouden:
-
Dat B Park, een nieuw winkelcentrum in Brugge, niet goed bereikbaar is voor ons.
-
Dat er in dat B Park veel interieur- en meubelzaken zitten om heel veel Vlaamse fermettes te vullen en wij dus maar eens naar de Ikea in Gent, Rijsel of Arnhem zullen gaan.
-
Wanneer je koffie hebt gezet, je best onmiddellijk de filter verwijderd uit het koffiezetapparaat. Anders is er na een week gevaar voor bacteriën en paddestoelen en moet je een kwartier afwassen.
-
Dat ik het woord onmiddellijk niet meer verkeerd schrijf, sinds die keer in het vijfde leerjaar toen ik dat woord honderd keer na elkaar moest schrijven.
-
Dat je best het venster van de slaapkamer openzet wanneer er ‘s nachts iemand binnen komt die te veel gedronken heeft.
-
Dat de kast met kleren na een ochtendsessie “wat moet ik vandaag aandoen?” er nogal wat rommeliger uitziet.
-
Dat de nieuwe Carrefour in Brugge niet veel meer in zijn assortiment heeft dan de oude Carrefour in Sint-Kruis, maar wel aangenamer is om te winkelen.
-
Dat plastieken planten het beter doen dan echte.
-
Dat ik nogal vals speel op mijn trombone bij trage stukken en ik daar eens volgende week werk van ga maken (zelfs de katten blijven tegenwoordig niet meer luisteren en gaan naar boven als ik oefen).
-
Dat koffie uit het koffiezetapparaat beter is dan Senseo. En behalve wanneer je es vergeet de filter te verwijderen er niet zo heel veel meer tijd nodig is voor een lekker bakje koffie.
-
Dat de luide muziek in de nieuwe Carrefour nogal op onze zenuwen ging werken.
-
Dat je best hamburgers niet op een hoog vuur bakt, maar rustig aan doet zodat ze minder zwart gaan zien.
-
Dat een parkeerboete in Blankenberge 12,5 euro kost en in Avelgem dubbel zoveel.
-
Dat de verplichte les, componeren voor vierstemmig koor, niet echt iets voor mij is.
-
Dat ze dan toch maïsbrood verkopen in onze plaatselijke bakkerij.
-
En een zo pas binnen gelopen bericht vanuit onze zitkamer: dat er meer reclame op TV is dan een tijd geleden.
