Zeebenen

Net met de trein aangekomen in Oostende, kom ik midden in een heuse stortbui terecht, met windvlagen, zodat mijn paraplu onmiddellijk paraplu slaat en mijn benen zeiknat worden omdat de regen aan zee blijkbaar horizontaal valt. Vanonder mijn regenscherm zie ik plaatselijke bewoners en sympathisanten op deze doordeweekse avond gewoon buiten wandelen, doorweekt, zonder paraplu, niemand die het nodig vindt om zich te beschermen tegen de regen. Er host hier zelfs iemand in zijn trui rond. Ter controle steek ik even mijn hoofd naar buiten om te zien of ik de bui wel zie hangen, zwiept het water me in de ogen zodat ik ze inderdaad niet zie. Deze Oostendenaren doen hier klaarblijkelijk niet moeilijk over, er fietst hier zelfs een exemplaar op een bakfiets alwaar zijn kleine versie nat in de bak zit, met zijn gezicht voorwaarts in de striemende regen. Misschien kost het badwater hier stukken van mensen? Gehard zijn ze wel.
Ondertussen zit ik ergens binnen uit te druppen om zo meteen na een uur repeteren terug af te druipen richting binnenland, alwaar ik straks vermoedelijk dezelfde bui ga moeten trotseren, omdat het weer thuis altijd vanaf de Noordzee komt aanwaaien.

Te drogen gelegde paraplu
Oostende_BE_03.02.2020

One thought on “Zeebenen

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.