Iets over deze plek

Wij, mensen, ervaren dingen. Soms hebben we fantastische ervaringen en dan proberen we dat vast te pakken, te begrijpen en te vertellen aan anderen. Maar woorden schieten altijd tekort.

Wim Helsen

Wanneer ik op weg ben, denk ik weleens, dit voorval of deze ervaring wat ik nu meemaak, moet ik delen en vertellen aan die of die of een publiek van genodigden of waarom niet, de wereld. In mijn hoofd is er soms op dat ogenblik een minishow aan de gang, waar mijn enthousiasme een kanaal in vindt om uit te barsten.
Maar pakweg een dag of week later tijdens een koffiepauze of cafébezoek is de emotie van het verhaal behoorlijk afgezwakt, als er al iets van de emoties van het moment van toen zijn blijven hangen of niet vermengd zijn met de latere ervaringen. Hoe kan ik dat dan overbrengen? Gelukkig mag ik graag foto’s nemen. Zo heb ik een beeld van het moment. Maar het bijhorend sentiment is moeilijk uit te leggen. Ik kan alleen een foto tonen en een bijhorende tekst bedenken waarbij degene die kijkt en leest er wel iets van maakt. Het zal nooit mijn verhaal zijn. Want ook als ik mettertijd terug kijk zal zelfs mijn verhaal niet meer dat van toen zijn. En net de bezieling om mijn verhalen op deze website te construeren is een ambitie die ik graag maar niet kan waarmaken. Ik kan alleen proberen er iets van te maken, een klein verhaal, al dan niet met overdrijvingen of trucage om het ietwat grappiger of sprookjesachtig te laten klinken, om jullie of in elk geval iemand waar dan ook, enthousiast te maken om op pad te gaan, om woorden te laten tekort schieten…

Het citaat was te lezen op zondag 5 januari 2020 in de scheurkalender van Winteruur die dit jaar in onze toiletkamer hangt. Het lezen van het dagelijkse blaadje is de eerste hersenhandeling in de morgenstond, tenminste als ik de drang naar ontgrendelen van mijn telefoon kan weerstaan. Ik doe het voor de inspiratie die ontstaat door de eerste tekst van de dag. Soms moet ik hem twee keer lezen omdat mijn verstand nog is blijven plakken in de slaapkamer. En vaak lees ik die tekst ’s avonds terug of zelfs enkele dagen later en ontdek ik nog meer ontdekkingen die mijn verstand er ondertussen van gemaakt heeft. Dan komt de eerste zuivere inspiratie, nog niet doorspekt met alle planningen en onnozelteiten van de dag, die zijn gang mag gaan, en huppelt van de ene mysterieuze naar de andere raadselachtige gedachte en verbindingen maakt met andere universums die al lang niet meer met het gelezen onderwerp te maken hebben.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.