In de wolken

Je moet niet per se naar pakweg Finland om schone luchten te zien. Alleen duren ze een paar uur minder lang en moet je vroeger opstaan.

Deze hemel werd vanochtend voor u mogelijk gemaakt door de Hemel.

Enig in ons land, uitzonderlijk in Europa!

De titel pikte ik losweg van het infobord die stond op de plek waar het gebeurde…

Ik naderde een oude brug over de Durme, de Mirabrug. Daar stond een man met zijn kleinkind naar het water te staren. Hij sprak me aan en vroeg of ik naar de mascaret kwam kijken. “Dat ken ik niet” moest ik onmiddellijk bekennen waarna de man begon uit te leggen dat vorig jaar het daar vol stond van het volk, zelfs op beide oevers want de brug was te klein, en zowaar Radio 2 aanwezig was om het spektakel te verslaan. “De mascaret, bij hoogtij, en dat is toevallig vandaag, en hij is nu op komst, hij zou er al bijna geweest kunnen zijn, is een vloedgolf die vanaf de Schelde uit Antwerpen komt aangerold door het wisselen van de getijden. Het is raar dat je daar nog nooit van gehoord hebt want dat komt niet veel voor in Europa. Op enkele rivieren in Frankrijk bijvoorbeeld, waar de golf zo groot is dat ze er kilometers lang op kunnen surfen. In België komt het enkel hier op de Durme voor.”

Mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Die naderende vloedgolf wilde ik wel eens zien. En dus begon ik samen met het tweetal te wachten. Ik was danig enthousiast dat ik me niet afvroeg waarom er niet veel volk stond. Aan het mooie weer lag het niet. Hij kwam blijkbaar nogal laat deze editie. Tot er plots een bende fietsers kwamen langs gereden die nogal enthousiast riepen dat hij op komst was! Uiteindelijk heb ik daar een half uurtje moeten wachten… En toen kwam hij aangerold.
Aanschouw dit natuurfenomeen in mijn zelf gefilmde én gemonteerde filmpje:

Heb je het gezien eigenlijk? Want anders moet je eens terugspoelen… de vloedgolf veroorzaakte zo’n deining dat menig in het riet schuilende kikker er niet echt van wakker werd. Ik zit hier nog altijd op mijn honger, want ik wil nu wel eens een gigantische vloedgolf aanschouwen…

De Mirabrug is een brug over de Durme, op de grens van de gemeenten Hamme en Waasmunster. Het is de tweede Mirabrug die ik mocht aanschouwen in mijn leven, deze én de echte in Avelgem.
De brug kreeg haar naam en bekendheid dankzij de speelfilm Mira, een film uit 1971 van het boek De teleurgang van de Waterhoek van Stijn Streuvels, met Willeke van Ammelrooy en Jan Decleir in de hoofdrollen. Het script was van Hugo Claus. De brug die Streuvels beschreef lag niet tussen Hamme en Waasmunster, maar was de brug over de Schelde die Ruien met Avelgem verbond. De huidige brug is veel moderner dan de oorspronkelijke wat waarschijnlijk de reden is dat de film werd opgenomen aan de oude brug over de Durme. En net aan de oorspronkelijke brug, aan de Waterhoek in Avelgem heb ik nieuwe rioleringen aangelegd (lees: kijken aanleggen hoe de aannemer zijn werk deed). Of hoe onze kleine wereld aan elkaar gelinkt is.

Wandelroute

S-GR Waas- en Reynaertland
Toen ik op een zondagmorgen in juni halsoverkop besliste om het gloednieuwe traject van het streekgroteroutepad Waas- en Reynaertland was ik zo onvoorbereid dat ik maar half de kilometers had gecontroleerd waardoor de geplande 25 er eigenlijk 35 werden en ik nogal mentaal op de proef werd gesteld de laatste kilometers om maar nog te zwijgen over de onweersbui die het laatste uur met bakken uit de lucht kwam vallen en ik mijn paraplu vergeten was…
De vallei van de Durme kende ik niet, maar het is alvast de moeite waard om dit deel van de S-GR te verkennen. Ik wandelde van Temse naar Lokeren.

Nationaal Park Hoge Kempen: Connecterra en Mechelse Heide

Het Nationaal Park Hoge Kempen heeft 6 toegangspoorten. De hoofdtoegangspoort Connecterra was ons vertrekpunt voor een wandelavontuur van 23 kilometer. Het Nationaal Park heeft per toegangspoort een aantal bewegwijzerde wandelingen. Ideaal is de wandelverbinding tussen dit afgesloten gebied en het voor iedereen toegankelijke gebied Mechelse Heide.

Connecterra
Is 3 euro inkom per persoon betalen wel de moeite? Voor het landschap wat je er voor in de plaats krijgt vind ik van wel. Je hebt zicht en toegang tot het “mooiste panorama van Vlaanderen”. Door wie dat werd uitgeroepen weet ik niet, maar ik spreek het alvast niet tegen.
De terrils ofwel mijnsteenbergen ontstonden door de ophoping van de overtollige grond die mee naar boven kwam met de vroegere steenkoolontginning. Drie van de vier nog aanwezige terrils binnen het wandelgebied kan je beklimmen. Vanaf hun toppen heb je een uitzicht op de Maasvallei en van het Nationaal Park.

Mechelse Heide
Hier wandel je vooral in bos en heide. Er is geen bezoekersonthaal zoals Connecterra maar je vindt alle informatie in de schuilhut op de parking.

Fotoalbum


Wandelrapport

  • Naam: Nationaal Park Hoge Kempen, via toegangspoort Connecterra
  • Datum: maandag 1 april 2019
  • Wandelingen: Connecterra (gele route – 10,9 km) + Mechelse Heide (paarse route – 8,5 km) / verbindingsstuk is niet bewegwijzerd.
  • Aantal kilometer: 23 km
  • Bewegwijzering: lokale bewegwijzering
  • Duur: 5h 30m
  • Beginpunt: Maasmechelen Village (met de Cambio)
  • Eindpunt: Maasmechelen Village
  • Website toegangspoort: www.connecterra.be

GPS-Track

GR 5A – Van Sluis naar Boekhoute

De nood was hoog om op de resetknop te drukken. Niet dat dat enigszins zomaar praktisch haalbaar is. Het leven loopt gewoon door. Bladzijden omdraaien kun je alleen maar doen als je een boek leest. Ook al wil je soms een pagina in je leven omdraaien, al wat gebeurd is blijft gewoon gebeurd en neem je mee… Wat een dramatische zinsneden om maar te zeggen dat ik nogal veel hooi op mijn vork heb genomen de laatste weken en ik mijn karretje vol had geladen. Met dat karretje reed ik gezwind richting spreekwoordelijke muur om daar vroeg of laat tegen te crashen. Maar zoals de boer zegt: men moet hooien als de zon schijnt. Dus ben ik op pad gegaan.

Veertig kilometer ofwel acht uur wandelen in de polders langs bomenrijen, dijken, kanalen, waterlopen omzoomd door weilanden en akkers. Kilometers lijnvormige landschapselementen bleek ideaal om mijn hoofd tot rust te brengen. Voor wie in de streek nu her en der wat hooibalen ziet liggen – het is er het seizoen nog niet voor, ik weet het – maar het zijn de mijne!

Grensgevallen

De wandeling startte net over de grens in het Nederlandse Sluis. Daardoor moest ik een kleine 2 kilometer langs de Damse Vaart richting Hoeke wandelen waar ik kon inpikken op de GR5a richting Antwerpen. Omdat De Lijn in Vlaanderen het niet nodig vindt om bussen in te leggen in het weekend moest ik dit trucje toepassen. Het Nederlandse Connexxion rijdt gewoon ieder uur van Brugge naar Breskens. Tot in Sluis mag je met een Belgisch vervoersbiljet rijden.

De foto’s van Sluis richting Hoeke en Lapscheure.


Op Nederlandse bodem

Van West-Vlaanderen naar Oost-Vlaanderen via het Nederlandse Aardenburg in de provincie Zeeland.


Op Belgische bodem

Van Sint-Laureins naar Boekhoute.


De rit naar huis duurde een slordige 2,5 uur met bus, tram en trein. Ik was echter zo relaxed dat ik het gewoon liet gebeuren en daar gewoon zat. Meer moet dat niet zijn.

Wandelrapport

  • Naam: GR 5A Wandelronde van Vlaanderen (onthaalpagina)
  • Datum: zaterdag 30 maart 2019
  • Etappe: X
  • Aantal kilometer: 39,3 km (waarvan ± 2 km aanlooproute)
  • Duur: 8h 04m (8:27 – 16:31)
  • Bewegwijzering: gemarkeerd door de Grote Routepaden
  • Vervoer beginpunt: Bus 42 (Connexxion, Brugge naar Sluis)
  • Vervoer eindpunt: Bus 52 (De Lijn, Boekhoute naar Gent Rabot) → Tram 1 (De Lijn, Gent Rabot naar Gent Sint-Pieters Station) → Trein (Gent Sint-Pieters naar Brussel Centraal)

Wandelkaart

GR 5A – Van Ronse naar Bellegem

Ronse

Met een dieseltrein tuf ik van Oudenaarde naar Ronse. Ik kom aan aan het oudste stationsgebouw van het Europese vasteland. Het stond eerst in Brugge en werd in 1881 steen voor steen afgebroken en hier heropgebouwd. Het startpunt van de etappe van vandaag ligt op ongeveer 1 kilometer van het station.

Via het centrum kom ik op de uiteindelijke route die naar de flanken van de Hotondberg (ook Scherpenberg genoemd) gaat. Van grootse vergezichten geen sprake op deze berg. Veel huizen blokkeren het zicht op de stad. De Hotondberg is de hoogste van alle heuvels in de Vlaamse Ardennen met zijn 145 m.


Tussen twee bergen

Ten zuiden van de flanken van de Hotondberg kom ik door het gehucht Klijpe. Richting Knokteberg wandel ik via de Ronde van Vlaanderenstraat. Over de hele lengte van de straat staan alle winnaars, van 1913 tot 2015 van de Ronde op de beton geschilderd.


Tussen Kluisberg en Mont de l’Eclus

De Kluisberg is de laatste berg van de Vlaamse Ardennen die ik tegenkom. De GR 5A flirt hier constant met de taal-, gewest-, provincie- en gemeentegrens tussen Vlaanderen en Wallonië. De 141 meter hoge berg is voor een deel dus ook de Mont de l’Eclus. Ik zit plots tussen de vele recreanten. In dit bos kom ik de ene na de andere GR tegen: GR 123 (rondweg in West-Henegouwen), GR 122 (van Hulst in Zeeland naar de Franse Champagnestreek) en de streek-GR Vlaamse Ardennen. De Kluisberg aflopend heb ik zicht op West-Vlaanderen, de streek tussen Schelde en Leie.


De Schelde

En zo arriveer ik in West-Vlaanderen, over de Schelde.


Sporen uit het verleden

In Avelgem rijden geen treinen meer. Toch was het een groot spoorwegknooppunt tot rond 1960. De lijnen Kortrijk-Ronse (83) en Roubaix-Oudenaarde (85) kruisten hier elkaar. Op lijn 85 zaten vooral de trimards, Vlaamse arbeiders die gingen werken in Noord-Frankrijk.

De trimards of fransmans waren Vlaamse Seizoensarbeiders die tussen de tweede helft van de 19e tot in de late jaren 50 van de vorige eeuw naar Noord-Frankrijk trokken om te werken. Vooral op de bietenvelden, in de vlasnijverheid of de cichorei-asten. De naam bietenmannen werd vaak gebruikt of de Franse bijnaam Les Godverdommes. De seizoenarbeiders die vanuit het Hageland of de Kempen naar Wallonië trokken werden Walenmannen genoemd.

Ik volg lijn 83 tot in Heestert en Moen, waar de spoorberm tot een natuurgebied is omgevormd.


Tussen Leie en Schelde

Het kanaal Kortrijk-Bossuit verbindt de Leie met de Schelde. In 1861 werd het 15 kilometer lange kanaal geopend in bijzijn van Koning Leopold I. Het Orveytbos waar ik doorwandel is een hoge berg met klei, ontstaan van het uitgraven van het kanaal. Op 76 m hoge heuvel in Zwevegem kom ik Molen ter klare tegen, een korenwindmolen. Hier kom ik een bordje tegen van een fietsroute naar Bevergem, een niet bestaand dorpje uit de gelijknamige reeks…


Van Bevergem naar Bellegem

Voor ik in Bellegem arriveer kom ik op een elektriciteitspaal oude wandelwegwijzertjes tegen van de E2 wandelroute tussen Schotland en Nice. Waarschijnlijk dat heel weinig passanten deze opmerken. Het doet me denken aan een wilde fantasie van mij om de route naar Nice te wandelen… over de Alpen…


Wandelrapport

Naam: GR 5A Wandelronde van Vlaanderen
Datum: zondag 3 februari 2019
Etappe: X
Aantal kilometer: 32,7 km (waarvan ± 1 km aanlooproute)
Duur: 6h 27m (8:55 – 15:22)
Vervoer beginpunt: Trein (station Ronse)
Vervoer eindpunt: Bus 16 (De Lijn, Bellegem) → Trein (Station Kortrijk)

Wandelkaart